دوره 13، شماره 1 - ( 1-1395 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 58-68 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استادیار مهندسی بهداشت حرف های، گروه مهندسی بهداشت حرف های، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران. ، samaeiehsan89@gmail.com
چکیده:   (4994 مشاهده)

زمینه و هدف: شایعترین نوع اختلالات اسکلتی–عضلانی در بین پرستاران کمردرد می‌باشد. شیوع بالای کمردرد در گروه پرستاران به علت انجام فعالیت‌هایی مانند جابجایی بیمار، وضعیتبدنی نامناسب، حرکات ناگهانی، خم‌شدن، چرخیدن و بلند‌کردن بار و بیمار می باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه روش‌های ارزیابی ریسک مرتبط با جابجایی بیماران و رابطه آن با شیوع کمردرد در کادر پرستاری بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود.

روش بررسی: مطالعه تحلیلی حاضر در سال 1393 بر روی 243 نفر پرستار شاغل در سه بیمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه نوردیک مربوط به ناحیه کمر، پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک افراد و چک لیست MAPO و PTAI بود. تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS.22 و آمارهای تحلیلی کای دو و پیرسون  انجام شد.

یافته ها: شیوع کمردرد در افراد مورد مطالعه 5/69 بدست آمد. براساس آزمون آماری کای دو، رابطه معنی داری بین شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی در ناحیه کمر و سطوح ریسک روش‌های MAPO و PTAI مشاهده شد(p<0.05). همچنین، بین یافته‌های دو روش MAPO و PTAI همبستگی معنا داری برقرار نشد.

 نتیجه گیری:

روش‌های ارزیابی ریسک MAPO و PTAI ابزارهای کارآمد در طبقه بندی سطح ریسک و شناسایی عوامل تاثیرگذار در بروز کمردرد در کادر پرستاری جابجا کننده بیمار محسوب می شوند. در همین راستا برای انجام مداخلات ارگونومیکی درجهت کاهش شیوع کمردرد در این گروه شغلی، می توان به اصلاح  فاکتورهای نامناسب شناسایی شده در این دو روش از جمله، افزایش ابزار بلند کننده و کمکی در بخش‌ها اشاره کرد.

متن کامل [PDF 342 kb]   (1902 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: ارگونومی
دریافت: 1393/10/10 | پذیرش: 1394/2/23 | انتشار: 1395/2/21