دوره 14، شماره 4 - ( 6-1396 )                   جلد 14 شماره 4 صفحات 162-151 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استاد دانشگاه علوم پزشکی همدان، قطب علمی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، همدان، ایران. ، bahrami@umsha.ac.ir
چکیده:   (751 مشاهده)

زمینه و هدف: انتشار گاز دی اکسیدگوگرد، تأثیر زیان‌باری بر انسان و محیط‌زیست دارد. در ‌این تحقیق کاربرد سورفکتانت به‌همراه مواد جاذب آب‌آهک و بی‌کربنات‌سدیم به‌منظور حذف دی‌اکسیدگوگرد بررسی شده است.

روش بررسی: به‌منظور انجام‌ این تحقیق از اسکرابر بستردار استفاده شده و تأثیر مواد جاذب آب‌آهک و بی‌کربنات‌سدیم و نوع و غلظت سورفکتانت‌ها بررسی گردیده است. همچنین غلظت گاز دی اکسیدگوگرد قبل از ورود به اسکرابر و در خروجی آن، با دستگاه قرائت مستقیم اندازه‌گیری شده است.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که افزایش غلظت مواد سورفکتانت آنیونی به همراه آب آهک و بی کربنات سدیم تأثیر منفی در بازده حذف دی اکسیدگوگرد داشته است، درحالی‌که با افزایش غلظت مواد سورفکتانت کاتیونی به‌همراه مواد جاذب مذکور،‌ میزان بازده حذف افزایش می یابد. بیشترین میانگین حذف (54/%94) مربوط‌به غلظت ppm 55 از گاز دی‌اکسیدگوگرد زمانی‌ است که از آب‌آهک با غلظت 2درصد توأم با سورفکتانت کاتیونی CTAB با غلظت 01/0 مولار باشد، یا در شرایطی‌که به‌جای آب‌آهک از بی‌کربنات‌سدیم استفاده گردد.

نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان می‌دهد که کارکرد حذف گاز دی اکسیدگوگرد با استفاده از سورفکتانت کاتیونی به‌همراه مواد جاذب آب‌آهک و بی‌کربنات‌سدیم، مؤثرتر از مواد جاذب مذکور به‌تنهایی است. از روش فوق می‌توان در حذف گاز دی‌اکسیدگوگرد استفاده نمود.

متن کامل [PDF 521 kb]   (195 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پالایش هوا
دریافت: ۱۳۹۵/۶/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۱۳