دوره 15، شماره 1 - ( 2-1397 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 26-33 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


متخصص پزشکی اجتماعی، دپارتمان پزشکی اجتماعی و بهداشت عمومی، دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، Khademrm921@mums.ac.ir
چکیده:   (780 مشاهده)

زمینه و هدف: خواب با کیفیت به صورت دستیابی فرد به  خواب عمیق تعریف می شود. بیش از نیمی از پرستاران از اختلالات خواب رنج می برند. هدف مطالعه حاضر مقایسه کیفیت خواب درک شده در پرستاران بخش سوختگی با سایر پرستاران است.
روش بررسی: در یک طراحی مقطعی در بیمارستان امام رضا (ع) در سال 1395، 55 پرستار شاغل در  بخش سوختگی با نمونه ای معرف از پرستاران سایر بخش های بالینی مورد مقایسه قرار گرفتند. نسخه استاندارد پرسشنامه سنجش کیفیت خواب پیتسبورگ برای آنها تکمیل شد. داده ها توسط SPSS نسخه 5/11 مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: تمام پرستاران بخش سوختگی (55 نفر، 100%) و 96% از سایر پرستاران (48 نفر) اختلال خواب داشتند که تفاوت آماری معنی داری بین این دو وجود نداشت. تنها کارآیی خواب در پرستاران بخش سوختگی (85% بدون اختلال خواب) بهتر از پرستاران سایر بخش ها (64% بدون اختلال خواب) بود(01/ 0p=). کیفیت خواب به طور معنی داری با افزایش سن (02/0=p و 23/0-=r) و افزایش سابقه کار (01/0=p و 23/0-=r) کاهش می یافت اما با اضافه کاری (38/0=p و 08/0-=r) رابطه‌ای نداشت.
نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای اختلالات خواب، به نظر می رسد مداخلات غربالگری باید در نظام پرستاری مورد توجه قرار گیرد. امیدواریم این رویکرد بتواند منجر به شروع زودهنگام مداخلات درمانی برای کاهش و یا حتی حذف بار ناشی از اختلال خواب شود.

متن کامل [PDF 513 kb]   (186 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیماریهای شغلی
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۲۴ | انتشار: ۱۳۹۷/۲/۵