دوره 16، شماره 6 - ( 11-1398 )                   جلد 16 شماره 6 صفحات 79-90 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseinpour E, Kashef S M, goodarzi S, mongashti joni Y, Faghihnia Torshizi Y. Safety culture assessment and its relationship with the personality traits of sports facility managers. ioh. 2020; 16 (6) :79-90
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-2448-fa.html
حسین پور اسکندر، کاشف سیدمحمد، گودرزی صمد، منگشتی جونی یوسف، فقیه نیا ترشیزی یوسف. ارزیابی فرهنگ ایمنی و ارتباط آن با ویژگی‌های شخصیتی مدیران اماکن ورزشی. سلامت كار ايران. 1398; 16 (6) :79-90

URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-2448-fa.html


دانشگاه پیام نور ، e.hossinpur@yahoo.com
چکیده:   (1162 مشاهده)
زمینه و هدف: ورزش جزء فعالیت­های پرخطر بوده و آسیب­های حرفه­ای آن زیاد است. ارتقاء فرهنگ ایمنی راهکاری اساسی در جهت کاهش این­گونه حوادث محسوب می­شوند. با توجه به نقش و مسئولیت مدیران اماکن ورزش در ایمنی و سلامت ورزشکاران، تماشاگران و سایر مراجعین، هدف این پژوهش ارزیابی فرهنگ ایمنی در بین مدیران اماکن ورزشی براساس مدل سازمان انرژی اتمی و ارتباط آن با ویژگی­های شخصیتی آنان بود.
روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه­ی مدیران اماکن ورزشی کشور بود که بر اساس آمار شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی کشور شامل 22167 نفر می­باشد. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان 379 نفر انتخاب شد.  با توجه به تعیین سطحی از خطا به منظور عدم دریافت پرسش نامه های سالم و کامل تعداد 416 پرسش نامه توزیع گردید که در نهایت 400 پرسش نامه مناسب و بدون نقص جمع آوری شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش نمونه­گیری به‌صورت خوشه­ای مرحله­ی انجام گرفت و در نهایت نمونه به‌صورت تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزار این پژوهش شامل دو پرسشنامه ویژگی­های شخصیتی آیزنک (1968) به همراه متغیرهای دموگرافیکی و پرسشنامه فرهنگ ایمنی مشتمل بر 35 سؤال مرتبط با پنج حوزه یادگیری و آموزش، مسئولیت­پذیری، اولویت ایمنی، رهبری و یکپارچکی ایمنی بود.  برای حصول اطمینان از روایی محتوایی و ظاهری پرسشنامه، ویرایش اولیه آن مورد بررسی متخصصان و صاحب‌نظران در این زمینه قرار گرفت و با توجه به نظرات و پیشنهادهای آن‌ها اصلاحات لازم بر روی سنجه‌ها انجام شد و پس از تأیید مورد استفاده قرار گرفت. پایایی پرسشنامه­ها نیز در یک مطالعه مقدماتی از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 76/0 و 82/0 به دست آمد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی (جداول فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس، تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون لجستیک) با استفاده نرم‌افزار spss19 در سطح معنی­داری (05/0p<) استفاده گردید.
یافته­ ها: نتایج نشان داد که میانگین فرهنگ ایمنی مدیران اماکن ورزشی 12/130 بود که مطابق قاعده تعریف‌شده مثبت ارزیابی می‌گردد، فرهنگ ایمنی مثبت در بین زنان نسبت به مردان به صورت معناداری وضعیت بهتری دارد. فرهنگ ایمنی با درونگرایی رابطه مستقیم و معنادار و با برونگرایی رابطه معکوس و معناداری دارد. برونگرایی در پیش­بینی فرهنگ ایمنی مدیران اماکن ورزشی سهم بیشتری دارد. نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین نمره فرهنگ ایمنی مدیران و سطح تحصیلات وجود ندارد.  در همین راستا رتبه‌بندی میانگین­ها در ابعاد فرهنگ ایمنی نشان داد که اولویت به ایمنی با میانگین (5/31) و مسئولیت­پذیری با میانگین (2/24) بیشترین و کمترین میانگین را به خود اختصاص داده‌اند.
نتیجه­ گیری: به نظر می­رسد ویژگی­های شخصیتی زنان و خطرپذیری کمتر آنان نسبت به مردان باعث می­شود که با پذیرش حداقل ریسک و فرهنگ ایمنی بالاتر وظایف محوطه را به انجام رسانند. همچنین بر خلاف برونگراها  افراد درونگرا، متفکر، محتاط و پایبند به قواعد و مقررات هستند. بکارگیری قوانین سبب رشد فرهنگ ایمنی مثبت و کاهش اعمال ناایمن می­گردد.  بنابراین می­توان با بررسی ابعاد شخصیتی ضمن شناسایی و جابجایی افرادی که توجه کمتری به فرهنگ ایمنی دارند به مشاغل کم خطرتر، ایمنی در سازمان­های ورزشی را ارتقاء داد.
 
متن کامل [PDF 1270 kb]   (184 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: 1397/3/7 | پذیرش: 1398/2/18 | انتشار: 1399/2/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سلامت کار ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Iran Occupational Health

Designed & Developed by : Yektaweb