Iran Occupational Health Journal

fa بررسی تأثیر صندلی فعال با نشیمن متحرک بر فعالیت عضلانی و ناراحتی درک‌شده ناحیه کمر در مشاغل مونتاژ سبک IMPACT OF AN ACTIVE CHAIR WITH A DYNAMIC SEAT PAN ON LUMBAR MUSCLE ACTIVITY AND PERCEIVED DISCOMFORT DURING A SIMULATED LIGHT ASSEMBLY WORK ارگونومی Ergonomics كاربردي Applicable چکیده زمینه و هدف: تغییر الگوهای شغلی به سمت کم‌تحرکی و نشستن‌های طولانی‌مدت با اعمال بار مکانیکی ثابت بر ستون فقرات، سلامتی و بهره‌وری نیروی کار را تهدید می‌کند. ایجاد مکانیزم‌های خود فعال‌شونده نشیمن به‌عنوان راهکاری برای جلوگیری از انقباض ایستا و طولانی‌مدت عضلات در وضعیت نشسته مطرح است. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی ارگونومیک یک نمونه بومی صندلی فعال با مکانیسم نشیمن دینامیک در مقایسه با صندلی مشابه ثابت بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی درون‌گروهی با طراحی cross-over ، ۱۳ داوطلب (۵ مرد و ۸ زن) با میانگین سنی (۱۹/۵ ± ۵۴/۲۵) سال شرکت کردند. پروتکل پژوهش شامل ثبت فعالیت عضلات اکستنسور ستون فقرات توسط دستگاه الکترومیوگرافی سطحی (SEMG) هنگام انجام یک فعالیت شبیه‌سازی شده مونتاژ سبک بود. پروتکل برای هر داوطلب تکرار شد و <a name="_Hlk234265166">توالی استفاده از هر دو نوع صندلی (فعال با نشیمن متحرک/ ثابت) به‌صورت تصادفی تعیین گردید</a>. از مقیاس بصری (VAS) و نقشه بدن برای ارزیابی احساس ناراحتی استفاده شد. کل زمان فعالیت برای هر داوطلب ۳۰ دقیقه در نظر گرفته شد که ۵ دقیقه ابتدایی آن به ثبت سیگنال‌های الکترومیوگرافی اختصاص یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Spss نسخه ۲۷ در سطح معناداری ۰۵/۰ انجام شد. یافتهها: نتایج حاصل از ارزیابی ۱۳ شرکت‌کننده (میانگین سنی ۱۹/۵ ± ۵۴/۲۵ سال) نشان داد که استفاده از صندلی فعال منجر به افزایش معنادار فعالیت الکترومیوگرافیک عضلات اکستنسور کمری در مقایسه با صندلی ثابت گردید (05/0P ˂). به طور مشخص، بیشترین افزایش فعالیت در عضله لانگیسیموس کمری راست مشاهده شد که میانگین آن از ۵۳/۸ ± ۹۴/۲۱ به ۱۴/۶ ± ۴۶/۲۶ درصد MVC ارتقا یافت (004/0P =). هم‌راستا با این تغییرات بیومکانیکی، میزان ناراحتی درک‌شده در نواحی ستون فقرات و لگن به طور چشمگیری کاهش یافت؛ به‌گونه‌ای که شاخص ناراحتی در ناحیه تحتانی کمر از ۳۲/۱۶ ± ۴۶/۲۲ (در صندلی ثابت) به ۶۱/۶ ± ۲۳/۵ (در صندلی فعال) تقلیل یافت (003/0P =) و میانه ناراحتی در ناحیه باسن نیز در شرایط صندلی فعال به صفر رسید (0.036=P). بحث و نتیجهگیری: یافته‌ها نشان داد که صندلی فعال از طریق القای بارگذاری دینامیک، ضمن بهبود فعالیت عضلانی و کاهش ناراحتی اسکلتی - عضلانی، مداخله‌ای اثربخش جهت تعدیل پیامدهای کم‌تحرکی است؛ ازاین‌رو، بهره‌گیری از این محصول در مشاغل ایستای نیازمند دقت بالا نظیر مونتاژ سبک صنعتی، دندانپزشکی و امور آزمایشگاهی (کار با میکروسکوپ) توصیه می‌گردد.   ABSTRACT Background and Objective: The shift in occupational patterns toward sedentary behavior and prolonged sitting, which exerts static mechanical loads on the spine, poses a significant threat to the health and productivity of the workforce. Implementing self-activating seat mechanisms has been proposed as a solution to prevent prolonged static muscle contraction during sitting. This study aimed to compare the ergonomic efficacy of a domestic active chair equipped with a dynamic seating mechanism against an identical conventional static chair. Materials and Methods: In this within-subject crossover experimental study, 13 volunteers (5 males and 8 females) with a mean age of 25.54 ± 1.9 years participated. The research protocol involved recording the activity of spinal extensor muscles using surface electromyography (sEMG) during a simulated light assembly task. The protocol was repeated for each participant, and the sequence of using the two chairs (active with dynamic seat vs. static) was randomized. A Visual Analog Scale (VAS) and a body map were utilized to evaluate perceived discomfort. The total task duration for each participant was 30 minutes, with the first 5 minutes dedicated to surface electromyography (sEMG) recording. Data analysis was performed using SPSS version 27 at a significance level of 0.05. Results: The results from the 13 participants (mean age 25.54 ± 1.9 years) demonstrated that the use of the active chair led to a significant increase in the electromyographic activity of the lumbar extensor muscles compared to the static chair ($P < 0.05$). Specifically, the most pronounced increase in muscle activity was observed in the right lumbar longissimus muscle, where the mean activity escalated from $21.94 pm 8.53%$ to $26.46 pm 6.14%$ MVC ($P = 0.004$). Aligned with these biomechanical changes, the perceived discomfort in the spinal and pelvic regions was significantly reduced. Accordingly, the discomfort index in the lower back region dropped from $22.46 pm 16.32$ in the static chair to $5.23 pm 6.61$ in the active chair ($P = 0.003$), and the median discomfort in the buttocks region reached zero in the active chair condition ($P = 0.036$). Conclusion: The findings indicated that the active chair, by inducing dynamic loading, improves muscle activity and reduces musculoskeletal discomfort, serving as an effective intervention to mitigate the consequences of sedentary behavior. Consequently, the utilization of this product is highly recommended for static, high-precision occupations, such as light industrial assembly, dentistry, and laboratory work (microscope operation).   صندلی فعال, الکترومیوگرافی, ناراحتی اسکلتی - عضلانی, ارگونومی Active Chair, Electromyography, Musculoskeletal Discomfort, Ergonomics. 248 262 http://ioh.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4425-1&slc_lang=fa&sid=1 farzaneh rahmani فرزانه رحمانی rahmanifarzane353@gmail.com 13600319475328460048713 13600319475328460048713 No Abdollah Vahedi عبدالله واحدی ab.vahedi@sbmu.ac.ir 13600319475328460048714 13600319475328460048714 Yes Mahshid Namdari مهشید نامداری m.namdari@sbmu.ac.ir 13600319475328460048715 13600319475328460048715 No Mahnaz Saremi مهناز صارمی m.saremi@sbmu.ac.ir 13600319475328460048716 13600319475328460048716 No