Iran Occupational Health Journal

fa نقش سرمایه اجتماعی در کاهش استرس و فرسودگی شغلی و میل‌به خروج پرستاران (مورد مطالعه: بیمارستان‌های استان مرکزی) THE ROLE OF SOCIAL CAPITAL IN REDUCING STRESS, BURNOUT, AND THE DESIRE TO LEAVE AMONG NURSES (CASE STUDY: HOSPITALS IN MARKAZI PROVINCE) فرسودگی شغلی Job Exhaustion پژوهشي Research زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است. روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعهآماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونهگیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیارهای آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد. یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند. زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است. روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعهآماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونهگیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیارهای آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد. یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند. زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است. روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعهآماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونهگیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیارهای آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد. یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند. Background and aims: Social capital is the result of interpersonal communication based on trust and ethics, which leads to the development of social skills and a strategic perspective in bilateral interactions. The aim of the study is to investigate the effect of social capital on occupational complications including stress, burnout, and the desire to leave nurses. Methods: The research is applied in terms of orientation and quantitative in terms of methodology. The time frame is spring and summer 2025. Structural equation modeling (SEM) and Smart PLS 3.0 software used to analyze the data. The population is nurses in hospitals in the Markazi province, of which 213  nurses selected by simple random sampling. A questionnaire used to collect data. The reliability of the questionnaire confirmed based on Cronbach's alpha criteria and its composite reliability and validity confirmed according to the factor loading criteria and AVE index. Results: Social capital has an inverse and significant relationship with stress. Social capital has an inverse and significant relationship with burnout and desire to leave. Stress has a direct and significant relationship with burnout. Burnout has a direct and significant relationship with desire to leave. Conclusion: Medical center managers can strengthen nursing social capital by explaining common goals, encouraging a network of reasonable relationships in hospitals, creating an atmosphere based on trust, mutual respect, and social support in the workplace, paying attention to motivational factors and fair incentive systems, and designing communication structures such as interdisciplinary work teams, collaborative committees, and professional nursing networks. سرمایه اجتماعی، استرس شغلی، فرسودگی شغلی، میل‌به خروج از سازمان، پرستاران، مدل‌سازی معادلات ساختاری. Social capital, job stress, burnout, desire to leave the organization, nurses, structural equation modeling. 215 229 http://ioh.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4437-1&slc_lang=fa&sid=1 amir ehsan zahedi امیراحسان زاهدی a-zahedimoghadam@araku.ac.ir 13600319475328460046164 13600319475328460046164 Yes Arak University دانشگاه اراک