دوره 19، شماره 1 - ( 1401 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 112-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 24883
Ethics code: IR.SBMU.PHNS.REC.1399.105

XML English Abstract Print


گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکدۀ بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، asalehi529@gmail.com
چکیده:   (311 مشاهده)
مقدمه: عوامل زیان‌آور در محیط کار مثل صدا و استرس گرمایی می‌توانند بر فعالیت ‌عضلات تأثیرات نامطلوب داشته باشند. این مطالعه باهدف بررسی اثر مواجهه همزمان با صدا و استرس گرمایی بر سطح فعالیت عضلات دو سر بازویی و خم کننده انگشتان دست انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه تجربی بر روی 24 نفر از دانشجویان مرد و در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی در سه گروه 8 نفره با سه سطح ترازفشارصوت 75، 85 و 95 دسی­بل A و سطوح استرس گرمایی  22،30 و 35 سانتی­گراد مواجهه داشتند. سطح فعالیت عضله دوسر بازویی و عضله خم کننده انگشتان در حین انجام فعالیت دستی با استفاده از روش الکترومیوگرافی سطحی اندازه‌گیری شد. جهت مقایسه سطح فعالیت عضله در شرایط مختلف از RMS(Root Mean Square) نرمال شده عضلات استفاده شد. از آزمون‌ آنالیز واریانس جهت بررسی ارتباط بین متغیرها استفاده شد.
یافته‌ها: میانگین (انحراف معیار) سنی شرکت‌کنندگان در مطالعه 6/1±21 سال بود. بر اساس میزان فعالیت عضله، شرایط دمای تر گوی‌سان30 درجه سانتی‌گراد و سطح تراز فشار صوت 85 دسی‌بل به‌عنوان نقاط مرزی در تغییرات سطح فعالیت عضله دوسر بازویی تعیین شد. بیشترین و کمترین سطح فعالیت عضله خم کننده انگشتان به ترتیب در شرایط صوتی 75 و 95 دسی‌بل مشاهده شد. نتایج بررسی برهمکنش بین مواجهه صوتی و مواجهه با شرایط استرس گرمایی نشان داد که مواجهه توأم با هر دو عامل باعث تغییرات معنادار در سطح فعالیت عضلات می‌شود (P-Value<0.05).
نتیجه‌گیری: مواجهه با صدا و استرس گرمایی در محیط کار بر عملکرد عضلات دوسر بازویی و خم کننده انگشتان اثرگذار است. برای تعیین دقیق تر اثرات مواجهه با صدا و استرس گرمایی بر فعالیت عضلات، انجام مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می‌شود.
شماره‌ی مقاله: 7
متن کامل [PDF 1227 kb]   (76 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ارگونومی
دریافت: 1400/7/15 | پذیرش: 1400/10/27 | انتشار: 1401/2/25

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.