دوره 23، شماره 1 - ( 1405 )                   جلد 23 شماره 1 صفحات 113-90 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 30586
Ethics code: IR.SBMU.PHNS.REC.1400.140


XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد ، eskandari.d@skums.ac.ir
چکیده:   (174 مشاهده)
مقدمه: همواره توسعه روش‌هایی برای کاهش یا کنترل خطرات مرتبط با صنایع شیمیایی امری ضروری است. طبق مطالعات موجود، هیچ مطالعه‌ای در زمینه طبقه‌بندی واحدها از نظر احتمال وقوع حوادث بزرگ با ترکیب دو شاخص ایمنی ذاتی (ISI) و طرح مدیریت شرایط اضطراری (EMP) انجام نشده است. هدف از این مطالعه، توسعه شاخصی بود که به طور همزمان شاخص ایمنی ذاتی و طرح مدیریت شرایط اضطراری را ترکیب ‌کرده و شاخصی جدید جهت طبقه ‌بندی واحدها یا سایتهای فرایندی با توجه به احتمال وقوع حوادث بزرگ ارائه دهد.
 روش‌ کار: در این مطالعه پس از تدوین شاخص جدید (معادله (A/B    با استفاده از شاخص ISI خطرات مرتبط با واحدهای فرآیندی محاسبه گردید (پارامتر A) و طرح مدیریت شرایط اضطراری براساس راهنماهای تدوین شده از دستورالعملهای وزارت نفت ایران و استانداردهای OSHA  (پارامتر B) به صورت کمی ارزیابی شد. سپس، شاخص توسعه یافته (معادله (A/B در واحدهای تولیدی یک صنعت پتروشیمی محاسبه شد و کاربرد پذیری شاخص جدید ارزیابی گردید.
یافته‌ها: با استفاده از دو شاخص ISI و EMP، شاخصی جدید در جهت طبقه بندی واحدهای مختلف یک صنعت یا طبقه بندی صنایع مجاور یکدیگر از احتمال وقوع حوادث بزرگ تدوین گردید و شاخص مذکور در واحدهای مختلف یک صنعت پتروشیمی محاسبه گردید. این شاخص برای واحدهای بنزن_تولوئن، زایلین و انیدرید فتالیک به ترتیب 82/0، 76/0 و 73/0 به دست آمد.
بحث و نتیجه‌ گیری: در این مطالعه، شاخصی جدید برای طبقه‌بندی سایتهای فرآیندی بر اساس احتمال وقوع حوادث بزرگ به عنوان روشی نسبتاً جامع برای شناسایی خطرات کلی واحدهای فرایندی و سپس طبقه بندی آنها طراحی شد. این شاخص با اولویت ‌بندی و مقایسه صنایع مجاور یا واحدهای مختلف یک صنعت، دیدگاه جدیدی را برای اجرای اقدامات کنترلی و ایجاد بهبود در اختیار مدیران و سرپرستان واحد بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) صنایع قرار میدهد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: 1404/5/6 | پذیرش: 1404/12/3 | انتشار: 1405/1/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.