زمینه و هدف: شیوه تصمیم گیری مدیران می تواند در راستای عملکرد صحیح گروه های آموزشی در دانشگاه ها مؤثر باشد و تأثیر مثبت آن بر سلامت سازمانی گروه سبب افزایش اثربخشی آن میگردد. هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطهی بین شیوههای تصمیمگیری مدیران و سلامت سازمانی در گروههای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است.
روش بررسی: نوع پژوهش توصیفی، همبستگی است. جامعه آماری این مطالعه، شامل کلیه ی اعضای هیئت علمی دانشکدههای دانشگاه(594 نفر) در سال تحصیلی 88- 1387 بود و یک نمونه 234 نفری با روش نمونهگیری طبقهای تصادفی انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهی محقق ساختهی شیوهی تصمیمگیری و پرسشنامهی استاندارد سلامت سازمانی هوی و فیلدمن(1990) بود . پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (86/0=1 r2 =92/0 ،r ) محاسبه گردید . تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار (SPSS (15 و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که شیوهی تصمیمگیری مشورتی، بیشترین میانگین و شیوهی تصمیمگیری آمرانه، کمترین میانگین را در میان مدیران گروهها دارد. همچنین میزان سلامت سازمانی بیشتر از سطح متوسط بوده، لیکن میزان یگانگی نهادی و نفوذ مدیر در سطح متوسط بوده است. از طرفی، رابطهی بین نمرات شیوهی تصمیم گیری و ابعاد سلامت سازمانی معنادار و مثبت بوده است. لیکن رابطهی بین نمرات تصمیمگیری آمرانه و ابعاد حمایت منابع و روحیه ، رابطهی بین نمرات تصمیمگیری مشورتی و بعد یگانگی نهادی، رابطهی بین نمرات تصمیمگیری مشارکتی و ابعاد یگانگی نهادی، حمایت منابع، روحیه و تأکید علمی از نظر آماری معنادار نیست.
بحث و نتیجه گیری: تصمیم گیری مبتنی بر مشورت و مشارکت در گروههای آموزشی میتواند موجب تقویت و حفظ سلامت سازمانی شود. روحیه بالای اعضا و یگانگی نهادی از ابعاد مهم سلامت سازمانی بوده و به ارتقاء فرآیندهای آموزش و پژوهش در گروهها منجر خواهد شد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |