زمینه و هدف: حمل دستی بار از جمله وظایفی است که میتواند سبب ایجاد اختلالات اسکلتی- عضلانی مرتبط با کار گردد و یکی از رایجترین اختلالات ناشی از حمل دستی بار، کمردردهای شغلی است. مطالعه حاضر به منظور تعیین میزان ناراحتیهای اسکلتی- عضلانی، ارزیابی وظایف حمل دستی بار با دو روش MAC و معادله NIOSH و مقایسه نتایج این دو روش، انجام گرفت.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال ۱۳۹۰ بر روی ۳۰ کارگر یک شرکت کاشیسازی در شهر همدان اجرا شد. برای تعیین شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی از پرسشنامه نوردیک و از دو روش MAC و NIOSH برای ارزیابی وظایف حمل دستی بار استفاده گردید . در نهایت این دو روش از لحاظ میزان توافق در ارزیابی ریسک با هم مقایسه گردیدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که در ۱۲ ماه گذشته بیشترین فراوانی ناراحتیهای اسکلتی- عضلانی مربوط به نواحی کمر(۷/۶۶% )، شانه (۱/۴۰% ) و زانو (۴۰%) میباشد . وزن بلند شده توسط کارگران بیشتر از وزن مجاز بدست آمده از معادله NIOSH بود. نتایج ارزیابی هر دو روش نشان داد که سطح ریسک در واحدهای سمبادهزنی، لعابزنی، کوره و بسته بندی بالا می باشد. مقایسه نتایج دو روش نشان داد که هر دو روش در برآورد ریسک ۱۰۰% توافق دارند.
نتیجه گیری: میزان استرسهای فیزیکی اعمال شده بر بدن در حین بلندکردن بار در همه واحدها زیاد بود و یکی از دلایل اصلی آن، استفاده از چرخ حمل بار با طبقات ثابت غیراستاندارد میباشد که شیوع ناراحتی های اسکلتی ـ عضلانی را در کارگران سبب شده است. این مطالعه انجام اقدامات ارگونومیکی جهت بهبود شرایط کار را توصیه می نماید.