fa توسعه یک مدل توکسیکوکینتیکی مبتنی بر شواهد فیزیولوژیکی جهت ارزیابی ریسک مواجهه انسان با متیلن دی‌فنیل دی‌ایزوسیانات (MDI) ارزیابی و مدیریت ریسک Assessment and risk management پژوهشي Research <strong>چکیده<br> زمینه و هدف:</strong> با توجه به فقدان مدل توکسیکوکینتیکی مبتنی بر شواهد فیزیولوژیکی (<span dir="LTR">PBTK</span>) برای ارزیابی میزان دوز داخلی (مواجهه سیستمیک) و پیش&shy;بینی مقادیر دفع ادراری نشانگر بیولوژیکی <span dir="LTR">MDI</span>، در این مطالعه سعی شده است با استفاده از تئوری بیزین و اطلاعات موجود یک مدل توکسیکوکینتیکی برای پیش بینی دزیمتری <span dir="LTR">MDI</span> در بدن ارائه گردد و از نتایج به دست آمده جهت ارزیابی ریسک مواجهه با آن استفاده نمود.<br> <strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه به منظور ارزیابی دوز داخلی و پتانسیل مواجهه با <span dir="LTR">MDI</span>، با در نظر گرفتن عدم قطعیت پارامترها، تغییرپذیری افراد در جمعیت یک مدل <span dir="LTR">PBTK</span> توسعه و با روش تحلیل بیزین با زنجیره مارکوف مونته کارلو (<span dir="LTR">MCMC</span>) کالیبره شد. ارزیابی ریسک مواجهه شغلی از طریق تکنیک دوزیمتری معکوس به&shy;وسیله داده&shy;های پایش بیولوژیکی متیلن دی آنیلین (<span dir="LTR">MDA</span>) به عنوان نشانگر بیولوژیکی <span dir="LTR">MDI</span> در افراد مواجهه یافته با غلظت های نامعلوم از <span dir="LTR">MDI</span> انجام شد. به نحوی که مقادیر برآورده شده مواجهه خارجی جهت پی بردن به ریسک ایجاد آسیب با مقدار حد مجاز مواجهه مقایسه گردید.<br> <strong>یافته‌ها</strong>: پارامترهای مجهول در مطالعه حاضر با نتایج <span dir="LTR">MCMC</span> هم&shy;گرا شده (83/1> <img alt="" chromakey="white" src="file:///C:/Users/SAJJIM~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png" > ) کالیبره و به&shy;دست آمدند. نتایج مدل <span dir="LTR">PBTK</span> نشان داد، الگو و مقدار دفع ادراری <span dir="LTR">4,4`-MDA</span> پیش&shy;بینی شده در واحد زمان در سطح اطمینان 95% نزدیک به مقادیر تجربی برآورد شده است (9/0 = <em><span dir="LTR">R²</span></em>). نتایج دوزیمتری معکوس نشان داد هردو نفر ارزیابی شده، مواجهه سیستمیک بیشتری نسبت به مقدار <span dir="LTR">NOAE</span> تجربه نموده بودند. به نحوی در شخص <span dir="LTR">A</span> میزان غلظت مواجهه (انحراف معیار)، (856/0) 58/1&nbsp; و در شخص <span dir="LTR">B</span> میزان غلظت مواجهه (انحراف معیار)، (705/0) 005/1 <span dir="LTR">ug/l</span> بوده است.<br> <strong>بحث و نتیجه‌گیری<em>:</em></strong> به&shy; وسیله مدل توسعه یافته می&shy;توان دوز داخلی اندام&shy;های بدن را برآورد نمود و به ریسک مواجهات شغلی از طریق انجام دوزیمتری معکوس به&shy;وسیله داده&shy;های پایش بیولوژیکی و برآورد میزان غلظت مواجهه خارجی با <span dir="LTR">MDI</span> پی برد. <span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Abstract<br> Background and aims:</strong> Given the lack of a developed physiologically based toxicokinetic (PBTK) model for human systemic exposure assessment of methylene diisocyanate (MDI) and prediction of its urinary metabolites, this study aims to develop a PBTK model for exposure risk asses<a name="OLE_LINK46">sment of MDI.</a><br> <strong>Methods : </strong>In this study, to assess the potential exposure to the MDI, a PBTK model was constructed with parameter uncertainty and variability and calibrated using Bayesian analysis via Markov chain Monte Carlo approach. Exposure reconstruction or reverse dosimetry was performed as an occupational exposure risk assessment through time-kinetic urinary elimination of methylenedianiline (MDA), as the biomarker of MDI, in those exposed to unknown exposure scenarios.<br> <strong>Results:</strong> Approximately 15 hours after the start of exposure, the amount of MDA excretion peaked. Understanding simulation results of reverse dosimetry for both exposed persons to the unknown concentration of MDI revealed experienced more systemic exposure than NOAEL (NOAEL = 0.2 ug / l), the exposure concentration (&plusmn;SD) was 1.58 (&plusmn;0.856) and 1.005 (&plusmn;0.705) ug/l for person A and B, respectively. Comparison of predicted results with experimental data shows the model can estimate the kinetic elimination closely to experimental data (R² = 0.9).<br> <strong>Conclusion:</strong> Developed model can be performed to estimate the internal dose of body tissues and understand the risk of occupational exposures by comparing the simulation of biological monitoring with acceptable limit values and determining the potential of external exposure.</span></span> مدل توکسیکوکینتیکی فیزیولوژیکی, ارزیابی ریسک مواجهه, متیلن دی‌فنیل دی‌ایزوسیانات, استنتاج بیزین PBTK model, Exposure risk assessment, Methylene diisocyanate (MDI), Bayesian inference 46 62 http://ioh.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2854-3&slc_lang=fa&sid=1 Sajjad Mozaffari سجاد مظفری smozaffari@razi.tums.ac.ir 13600319475328460045700 13600319475328460045700 No Department of Occupational Health Engineering,School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran,Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Majid Bayatian مجید بیاتیان majid_bayatian@yahoo.com 13600319475328460045701 13600319475328460045701 No Department of Occupational Health Engineering,Tehran Medical Sciences, Islamic Azad university, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای،واحد علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران Nan-Hung Hsieh نانهانگ شی ای d99622005@ntu.edu.tw 13600319475328460045702 13600319475328460045702 No Department of Veterinary Integrative Biosciences,College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences, Texas A&M University, College Station, USA گروه علوم زیستی،کالج دامپزشکی و علوم زیست پزشکی، دانشگاه A&M تگزاس، کالج استیشن، ایالات متحده آمریکا Monireh Khadem منیره خادم monirehkhadem@gmail.com 13600319475328460045703 13600319475328460045703 No Department of Occupational Health Engineering,School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran,Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Amir Abbasi Garmaroudi امیر عباسی گرمارودی abbasi.amir829@gmail.com 13600319475328460045704 13600319475328460045704 No Department of Occupational Health Engineering,School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran,Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Khosro Ashrafi خسرو اشرفی khashrafi@ut.ac.ir 13600319475328460045705 0000000180480275 No Department of Environmental Engineering,Faculty of environment,University of Tehran,Iran گروه مهندسی محیط زیست،دانشکده محیط زیست،دانشگاه تهران، تهران،ایران Jamaleddin Shahtaheri جمال الدین شاه طاهری shahtaheri@tums.ac.ir 13600319475328460045706 13600319475328460045706 Yes Department of Occupational Health Engineering,School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran,Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران