Iran Occupational Health Journal

fa بررسی تاثیر مداخلات بر اساس اقدام پژوهشی مشارکتی بر کاهش فرسودگی شغلی کارکنان بیمارستان در طول کووید-19 Investigating the effect of interventions based on participatory action research on reducing hospital staff burnout during COVID-19 فرسودگی شغلی Job Exhaustion پژوهشي Research زمینه و هدف: کارکنان درمان در دوران کووید-19 به علت مراقبت از بیماران مبتلا شده، در معرض آسیب‌های جسمی و روحی بسیاری قرار گرفتند. این آسیب ها زمینه ایجاد فرسودگی شغلی را در این افراد فراهم کرد. در این شرایط بهترین اقدام برای پیش بینی، پیشگیری و درمان مشکلات، تحقیق و مداخله همزمان است. بنابراین این مطالعه با هدف کاهش فرسودگی شغلی در کارکنان درمانی به روش افدام پژوهی مشارکتی صورت پذیرفت. روش کار: این مطالعه اقدام پژوهی مشارکتی بر اساس مدل کمیس و مک تاگارت (ارزیابی، برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی) از سال 2020 تا 2021 انجام شد. تعداد 164 شرکت کننده به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. همه شرکت‌کنندگان در تماس مستقیم با بیماران کووید-19 بودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش‌های کیفی (تحلیل محتوای قراردادی) و کمی (فرسودگی شغلی ماسلچ) استفاده شد. یادداشت های میدانی، مشاهده مشارکتی، 14 مصاحبه نیمه ساختاریافته و 4 بحث گروهی متمرکز انجام شد. جهت تحلیل کیفی از  MAXQDA نسخه 10 استفاده شد. برای مقایسه میانگین فرسودگی شغلی قبل و بعد از مداخله از آزمون تی زوجی و نرم افزار SPSS 21 استفاده شد (05/0=p). یافته ها: میانگین سنی مشارکت کنندگان 9/6 ± 36/30 سال ومیانگین سابقه کار 71/2 ± 75/6 سال بود. 79.27 درصد زن و 73.17 درصد متاهل بودند. به طور کلی، 323 کد اولیه، 15 زیرطبقه، 5 طبقه (هویت آسیب دیده، استرس نهادینه شده، جامعه منتظر، نیازهای ضروری و ترس) و 2 حیطه (نیازهای روانی، نیازهای امنیتی) در مرحله ارزیابی استخراج گردید. 28 اقدام در 8 بعد به عنوان برنامه نهایی و خروجی مطالعه مورد تایید شرکت کنندگان قرار گرفت آزمون تی زوجی   تفاوت معناداری را در خستگی عاطفی (004/0=P)، مسخ شخصیت (037/0=P) و موفقیت فردی (016/0=P) قبل و بعد از اقدام نشان داد. نتیجه‌گیری: این مطالعه با رویکرد مشارکتی، فرسودگی شغلی کارکنان درمانی را کاهش داد و نشان داد که آموزش مستمر و حمایت نهادی می‌تواند در توانمندسازی پرسنل و کاهش فرسودگی شغلی مؤثر باشد. واژه‌های کلیدی: فرسودگی شغلی، کووید-19، پرستار، اقدام پژوهی مشارکتی، ایران Background and Objective: During the COVID-19 pandemic, healthcare workers were exposed to many physical and mental injuries while caring for infected patients. These injuries caused burnout in these individuals. In these circumstances, simultaneous research and intervention are the best courses of action to predict, prevent, and treat problems. Therefore, this study aimed to reduce burnout in healthcare workers using a participatory action research method. Methods: This participatory action research study was based on the Kemmis and MacTaggart model (assessment, planning, implementation, and evaluation) from 2020 to 2021. 164 participants were selected through purposive sampling. All participants were in direct contact with COVID-19 patients. Qualitative (Conventional Content Analysis) and quantitative ((Maslach Burnout Inventory) methods were used to collect data. Field notes, participatory observation, 14 semi-structured interviews, and 4 focus group discussions were conducted. MAXQDA version 10 was used for qualitative analysis. Paired t-test and SPSS 21 software were used to compare the mean burnout before and after the intervention (p=0.05). Results: The mean age of the participants was 30.36 ± 6.9 years and the mean work experience was 75.6 ± 2.71 years. 79.27% were female and 73.17% were married. Overall, 323 primary codes, 15 subcategories, 5 categories (damaged identity, institutionalized stress, waiting society, essential needs and fear), and 2 domains (psychological needs, security needs) were extracted in the assessment phase. 28 actions in 8 dimensions were approved by the participants as the final program and outcome of the study. Paired t-test showed a significant difference in emotional exhaustion (P=0.004), depersonalization (P=0.037), and personal success (P=0.016) before and after the action. Conclusion:  This study, with a participatory approach, reduced burnout of healthcare workers and showed that continuous education and institutional support can be effective in empowering personnel and reducing burnout. فرسودگی شغلی, کووید-19, پرستار, اقدام پژوهی مشارکتی, ایران Burnout, Covid-19, Nurse, Participatory Action Research, Iran 362 375 http://ioh.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4278-1&slc_lang=fa&sid=1 nahid tavakol ناهید توکل tavakkol2769@yahoo.com 13600319475328460046001 13600319475328460046001 No t, Jahrom university of medical scinces دانشگاه علوم پزشکی جهرم mohsen hojat محسن حجت mohsenhojat.mh@gmail.com 13600319475328460046002 13600319475328460046002 Yes t, Jahrom university of medical scinces دانشگاه علوم پزشکی جهرم Majid tavakol مجید توکل mtavakol.313@gmail.com 13600319475328460046003 13600319475328460046003 No t, Jahrom university of medical scinces دانشگاه علوم پزشکی جهرم