دوره 22، شماره 1 - ( 1404 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 167-145 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IUMS. REC.1403.144
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Asghari M, Safari Palangi2 H, Fallah Ghalhari , G, Akhlaghi Pirposhteh E, Shakeri F, Abbasinia M et al . Thermal stress risk assessment using Physiological Equivalent Temperature (PET) in Iran. ioh 2025; 22 (1) :145-167
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3667-fa.html
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3667-fa.html
اصغری مهدی، صفری پلنگی حسین، فلاح قالهری غلامعباس، اخلاقی پیرپشته الهام، شاکری فهیمه، عباسی نیا مرضیه و همکاران.. ارزیابی ریسک استرس حرارتی با استفاده از شاخص دمای معادل فیزیولوژیک (PET) در کشور ایران. سلامت كار ايران. 1404; 22 (1) :145-167
مهدی اصغری 
، حسین صفری پلنگی ، غلامعباس فلاح قالهری ، الهام اخلاقی پیرپشته ، فهیمه شاکری ، مرضیه عباسی نیا ، سمیه فرهنگ دهقان*
، حسین صفری پلنگی ، غلامعباس فلاح قالهری ، الهام اخلاقی پیرپشته ، فهیمه شاکری ، مرضیه عباسی نیا ، سمیه فرهنگ دهقان*
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، somayeh.farhang@gmail.com
چکیده: (1571 مشاهده)
زمینه و هدف
تغییرات آب و هوا و افزایش دما در سالهای اخیر چالشهای جدی در سلامت عمومی و محیط زیست ایجاد کرده است. یکی از عوامل مؤثر بر سلامت انسان، شرایط آب و هوایی است. شاخص مقدار فیزیولوژیکی (PET) بهعنوان معیاری برای ارزیابی تنش گرمایی و سرمایی معرفی شده است. در ایران، تنوع اقلیمی باعث ایجاد الگوهای خاصی در تنش فیزیولوژیکی شده است. این پژوهش بهمنظور ارزیابی سطح استرس حرارتی در دوره ۳۰ ساله (1990-2020) با استفاده از شاخص PET انجام شده است.
روش بررسی
دادههای هواشناسی شامل دما، رطوبت و سرعت باد از ۴۹ ایستگاه هواشناسی ایران جمعآوری شد. شاخص PET برای چهار فصل با نرمافزار RayMan محاسبه و نقشههای آن با روش کریجینگ در ArcGIS 10.3 تهیه گردید.
یافتهها
نتایج نشان داد که بالاترین میانگین PET در تابستان و ایستگاه بندرعباس با ۴۴.۵۷°C (استرس گرمایی بسیار شدید) و کمترین آن در زمستان و ایستگاه سقز با -7.95°C (استرس سرمایی بسیار شدید) ثبت شد. بیشترین فراوانی استرس فیزیولوژیکی در اقلیمهای خشک (42.85%) و نیمهخشک (38.77%) مشاهده شد.
نتیجهگیری
نتایج نشان میدهد که ریسک استرس گرمایی در تابستان و سرمایی در زمستان در اقلیمهای خشک و نیمهخشک بالاست. این مناطق بهدلیل شرایط خاص آب و هوایی، آسیبپذیری بیشتری در برابر تغییرات اقلیمی دارند. در مقابل، مناطق مرطوب شمال کشور ریسک کمتری از استرس حرارتی را تجربه میکنند. این یافتهها میتواند در طراحی برنامههای عملیاتی برای کاهش آسیبپذیری جوامع محلی و افزایش انطباق با تغییرات اقلیمی مفید باشد.
تغییرات آب و هوا و افزایش دما در سالهای اخیر چالشهای جدی در سلامت عمومی و محیط زیست ایجاد کرده است. یکی از عوامل مؤثر بر سلامت انسان، شرایط آب و هوایی است. شاخص مقدار فیزیولوژیکی (PET) بهعنوان معیاری برای ارزیابی تنش گرمایی و سرمایی معرفی شده است. در ایران، تنوع اقلیمی باعث ایجاد الگوهای خاصی در تنش فیزیولوژیکی شده است. این پژوهش بهمنظور ارزیابی سطح استرس حرارتی در دوره ۳۰ ساله (1990-2020) با استفاده از شاخص PET انجام شده است.
روش بررسی
دادههای هواشناسی شامل دما، رطوبت و سرعت باد از ۴۹ ایستگاه هواشناسی ایران جمعآوری شد. شاخص PET برای چهار فصل با نرمافزار RayMan محاسبه و نقشههای آن با روش کریجینگ در ArcGIS 10.3 تهیه گردید.
یافتهها
نتایج نشان داد که بالاترین میانگین PET در تابستان و ایستگاه بندرعباس با ۴۴.۵۷°C (استرس گرمایی بسیار شدید) و کمترین آن در زمستان و ایستگاه سقز با -7.95°C (استرس سرمایی بسیار شدید) ثبت شد. بیشترین فراوانی استرس فیزیولوژیکی در اقلیمهای خشک (42.85%) و نیمهخشک (38.77%) مشاهده شد.
نتیجهگیری
نتایج نشان میدهد که ریسک استرس گرمایی در تابستان و سرمایی در زمستان در اقلیمهای خشک و نیمهخشک بالاست. این مناطق بهدلیل شرایط خاص آب و هوایی، آسیبپذیری بیشتری در برابر تغییرات اقلیمی دارند. در مقابل، مناطق مرطوب شمال کشور ریسک کمتری از استرس حرارتی را تجربه میکنند. این یافتهها میتواند در طراحی برنامههای عملیاتی برای کاهش آسیبپذیری جوامع محلی و افزایش انطباق با تغییرات اقلیمی مفید باشد.
واژههای کلیدی: استرس حرارتی، شاخص PET (دمای معادل فیزیولوژیکی)، تغییرات اقلیمی، پهنهبندی آب و هوایی، آسیبپذیری اقلیمی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
استرس حرارتی
دریافت: 1403/5/21 | پذیرش: 1404/2/22 | انتشار: 1404/1/10
دریافت: 1403/5/21 | پذیرش: 1404/2/22 | انتشار: 1404/1/10
فهرست منابع
1. de Freitas, C.R., Tourism climatology: evaluating environmental information for decision making and business planning in the recreation and tourism sector. international Journal of Biometeorology, 2003. 48(1): p. 45-54. [DOI:10.1007/s00484-003-0177-z] [PMID]
2. Heidari, S. and S. Ghafari Jabari, Comfort Zone of Cold Climate in Iran. Honar-Ha-Ye-Ziba: Memary Va Shahrsazi, 2010. 2(44): p. 37-42.
3. Babaee, O. and B. Alijani, Spatial Analysis of Long Duration Droughts in Iran %J Physical Geography Research Quarterly. 2013. 45(3): p. 1-12.
4. Krishnamurthy, M., et al., Occupational heat stress impacts on health and productivity in a steel industry in Southern India. 2017. 8(1): p. 99-104. [DOI:10.1016/j.shaw.2016.08.005] [PMID] []
5. Habibi, P., et al., Diagnostic biomarkers of heat stress induced-dna in occupational exposure: A systematic review. 2023. 12(4): p. 800-819.
6. Pecelj, M.M., et al., Analysis of the Universal Thermal Climate Index during heat waves in Serbia. Natural Hazards and Earth System Sciences, 2020. 20(7): p. 2021-2036. [DOI:10.5194/nhess-20-2021-2020]
7. Jafari, M.J., et al., Relationship between heat stress exposure and some immunological parameters among foundry workers. International journal of biometeorology, 2020. 64(5): p. 853-861. [DOI:10.1007/s00484-020-01874-4] [PMID]
8. Nassiri, P., et al., Modeling heat stress changes based on wet-bulb globe temperature in respect to global warming. Journal of Environmental Health Science and Engineering, 2020. 18(2): p. 441-450. [DOI:10.1007/s40201-020-00472-1] [PMID] []
9. Akhlaghi Pirposhte, E., et al., Investigating the relationship between heat stress and workers' blood parameters in a foundry. 2019. 21(6): p. 618-627.
10. Wang, P., et al., Rice exposure to cold stress in China: how has its spatial pattern changed under climate change? European journal of agronomy, 2019. 103: p. 73-79. [DOI:10.1016/j.eja.2018.11.004]
11. Dashti, A., et al., A comprehensive study on wintertime outdoor thermal comfort of blue-green infrastructure in an arid climate: A case of Isfahan, Iran. Sustainable Cities and Society, 2024. 113: p. 105658. [DOI:10.1016/j.scs.2024.105658]
12. Masoudian, S.A., et al., Forecasting average daily temperature in the southern coast of the Caspian sea and its relationship with geopotential height. Geography and Environmental Planning (University of Isfahan), 2017. 28(2 (66) ): p. -.
13. Saedpanah, K., et al., Study of Exposure to Cold Stress and Physiological Responses in Auto Mechanics in Hamadan, Iran. Journal of Occupational Hygiene Engineering Volume, 2017. 4(2): p. 7-17. [DOI:10.21859/johe.4.2.7]
14. Komulainen, S., et al., Blood pressure responses to whole-body cold exposure: effect of metoprolol. Journal of human hypertension, 2004. 18(12): p. 905-906. [DOI:10.1038/sj.jhh.1001758] [PMID]
15. Fallah Ghalhar, G., S. Farhang Dehghan, and M. Asghari, Trend analysis of Humidex as a heat discomfort index using Mann-Kendall and Sen's slope estimator statistical tests. Environmental Health Engineering And Management Journal, 2022. 9(2): p. 165-176. [DOI:10.34172/EHEM.2022.18]
16. Zafarmandi, S., A. Matzarakis, and L. Norford, Effects of clothing's thermal insulation on outdoor thermal comfort and thermal sensation: A case study in Tehran, Iran. Sustainable Cities and Society, 2024. 100: p. 104988. [DOI:10.1016/j.scs.2023.104988]
17. Ghalhari, G.F., et al., Consistency assessment between summer simmer index and other heat stress indices (WBGT and Humidex) in Iran's climates. Urban Climate, 2022. 43: p. 101178. [DOI:10.1016/j.uclim.2022.101178]
18. Asghari, M., et al., Thermal discomfort analysis using UTCI and MEMI (PET and PMV) in outdoor environments: case study of two climates in Iran (Arak & Bandar Abbas). Weather, 2019. 74: p. S57-S64. [DOI:10.1002/wea.3612]
19. Ghalhari, G.F., et al., Thermal comfort and heat stress indices for outdoor occupations over 15 years: a case study from Iran. Weather, 2019. 74: p. S40-S45. [DOI:10.1002/wea.3454]
20. Heidari, A., J. Davtalab, and M.A. Sargazi, Effect of awning on thermal comfort adjustment in open urban space using PET and UTCI indexes: A case study of Sistan region in Iran. Sustainable Cities and Society, 2024. 101: p. 105175. [DOI:10.1016/j.scs.2024.105175]
21. Fallah Ghalhari, G., R. Esmaili, and F. Shakeri, Assessing the seasonal variability of thermal stresses during the last half century in some climatic zones of Iran. Iranian Journal of Health and Environment, 2016. 9(2): p. 233-246.
22. Kotlyakov, V.M. and A. Komarova, Elsevier's Dictionary of Geography. Elsevier, 2007.
23. Ghalhari, G.F., et al., Trend analysis and temporal and spatial distribution of wet bulb globe temperature as a heat stress index in Iran during the summer season over a 30-year period. Journal of Environmental Health and Sustainable Development, 2021.
24. Kovats, R.S. and S.J.A.R.P.H. Hajat, Heat stress and public health: a critical review. 2008. 29: p. 41-55. [DOI:10.1146/annurev.publhealth.29.020907.090843] [PMID]
25. Heshmati, G., Vegetation characteristics of four ecological zones of Iran. International Journal of plant production, 2007. 1(2): p. 25-224.
26. ZOU, A.H., Determination of Suitable Calendar for Tourism in Tabriz with using the Thermo-physiological Indices (PET and PMV). 2008.
27. Zare, S., et al., Comparing Universal Thermal Climate Index (UTCI) with selected thermal indices/environmental parameters during 12 months of the year. Weather and climate extremes, 2018. 19: p. 49-57. [DOI:10.1016/j.wace.2018.01.004]
28. Zandkarimi, A., D. Mokhtari, and S. Zandkarimi, The spatial analysis and optimization of rain gauging station network in Kurdistan Province using the Kriging Error Variance. Scientific-Research Quarterly of Geographical Data (SEPEHR), 2018. 27(105): p. 115-126.
29. Zhu, P., L. Zhang, and K. Liew, Geometrically nonlinear thermomechanical analysis of moderately thick functionally graded plates using a local Petrov-Galerkin approach with moving Kriging interpolation. Composite Structures, 2014. 107: p. 298-314. [DOI:10.1016/j.compstruct.2013.08.001]
30. Jalali, G., et al., Comparison of Geostatistical Methods for Mapping the Spatial Distribution of Some Nnutrients in the East of Mazandaran Province. Iranian Journal of Soil Research, 2013. 27(2): p. 195-204.
31. Jalali, M., et al., Investigation and zoning of thermal physiological stresses in Iran. 2020. [DOI:10.29252/jsaeh.6.4.177]
32. Manouchehri, F. and M. Parvin, Investigating the tourism climate of Kermanshah province using Physiological Equivalent Temperature (PET) and Tourism Comfort Climate (TCI) indices. Physical Geography Quarterly, 2019. 12(44): p. 119-138 (in Persian).
33. Ghalhari, G.A.F., et al., Use of Becker and neurotic pressure bioclimatic indices in the assessment of thermal comfort in outdoor environments based on meteorological data: case study in three different climates of Iran. Iran Occupational Health, 2019. 16(1): p. 33-46.
34. Abdollahi, A.A., Spatial analysis and assessment of Asia tourism climate index of East Azarbaijan province. Journal of Geographical Engineering of Territory, 2018. 1(2): p. 31-47 (in Persian).
35. Maeda, T., et al., Risk factors for heatstroke among Japanese forestry workers. 2006. 48(4): p. 223-229. [DOI:10.1539/joh.48.223] [PMID]
36. Modarres, R., et al., Future heat stress arising from climate change on Iran's population health. 2018. 62(7): p. 1275-1281. [DOI:10.1007/s00484-018-1532-4] [PMID]
37. Cox, R.A., et al., Simple future weather files for estimating heating and cooling demand. Building and Environment, 2015. 83: p. 104-114. [DOI:10.1016/j.buildenv.2014.04.006]
38. Heidari, H., et al., Outdoor occupational environments and heat stress in IRAN. Journal of Environmental Health Science and Engineering, 2015. 13: p. 1-8. [DOI:10.1186/s40201-015-0199-6] [PMID] []
39. Sanagar Darbani, E., et al., Climate Change Impact Assessment on Outdoor Thermal Comfort Changes Using Physiological Equivalent Temperature (PET) Index in Mashhad. Geographical Researches, 2018. 33(3): p. 38-57. [DOI:10.29252/geores.33.3.38]
40. Masoudian, A.J.S., Study of Iranian temperatures in the recent half-century. Geogr. 2005. 54: p. 29-45.
41. Asghari, M., et al., Spatio-Temporal Evolution of the Thermo-Hygrometric Index (THI) during Cold Seasons: A Trend Analysis Study in Iran. Sustainability, 2022. 14(24): p. 16774. [DOI:10.3390/su142416774]
42. Yarmoradi, Z., B. Nasiri, and M. Karampor, Synoptic Analysis of Cold Waves of North East, Risky Sea Level Pressure Patterns and Level of 500 hPa. Journal of Applied Climatology, 2016. 3(1): p. 0-0.
43. Reza Ebrahimi , K.O., Maryam Malek Mirzaei Spatial-temporal analysis of the trend of monthly heating and cooling index in Iran. Nivar, 2016. 40(94): p. 25-34.
44. Ranjbar, A., et al., Estimation of Time distribution of occurrence of Heat and cold stresses in Tehran City (Case Study: Area 9). Journal of Climate Research, 2020. 1399(42): p. 1-15.
45. Stocker, T.F., et al., Climate change 2013: The physical science basis. 2013. 1535.
46. Leonard, M., et al., A compound event framework for understanding extreme impacts. 2014. 5(1): p. 113-128. [DOI:10.1002/wcc.252]
47. Solomon, S., et al., Climate change 2007-the physical science basis: Working group I contribution to the fourth assessment report of the IPCC. Vol. 4. 2007: Cambridge university press.
48. Heidari, H., et al., Validation of air enthalpy in evaluation of heat stress using wet bulb globe temperature (WBGT) and body core temperature: A case study in a hot and dry climate. Health and Safety at Work, 2018. 8(1): p. 81-92.
49. Nassiri, P., et al., Exposure to heat stress in the workplace: A systematic review. Iran Occupational Health, 2018. 15(2).
50. Nassiri, P., et al., Applicability of Modified discomfort index (MDI) in Outdoor occupational environments: a case study of an open pit mines in Tehran Province. Iran Occupational Health, 2018. 15(1): p. 136-145.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
