دوره 22، شماره 1 - ( 1404 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 30-15 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUQ.REC.1402.111
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Dowlati M, Shokouhi-Tabar M, Mashkoori A. DESIGNING AND VALIDATING AN EDUCATION PACKAGE TO IMPROVE THE RESILIENCE OF HEALTH SERVICE PROVIDERS IN DISASTERS BASED ON THE RELIGIOUS TEXTS. ioh 2025; 22 (1) :15-30
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3733-fa.html
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3733-fa.html
دولتی محسن، شکوهی تبار محمود، مشکوری احمد. طراحی و اعتبارسنجی بسته آموزشی ارتقای تاب آوری ارائه دهندگان خدمات سلامت در بلایا بر اساس متون دینی. سلامت كار ايران. 1404; 22 (1) :15-30
دانشکده سلامت و دین، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ، Mahmod0110@gmail.com
چکیده: (1530 مشاهده)
زمینه و هدف: حوادث و بلایا یکی از عوامل تهدید کننده سلامت انسان محسوب شده و موجب پیامدهای نامطلوب اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی زیادی می شود. در راستای ارتقا تاب آوری ارائه دهندگان خدمات سلامت بایستی علاوه بر مهارت های تخصصی، به جنبه معنوی و مذهبی این افراد با بهره گیری از آیات قرآن و احادیث نیز توجه نمود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی بسته آموزشی ارتقای تاب آوری ارائه دهندگان خدمات سلامت در بلایا بر اساس متون دینی انجام شده است.
روش بررسی: این پژوهش با رویکرد ترکیبی انجام شده و از نوع مطالعه توسعه ای-کاربردی می باشد. در مرحله اول پس از تعیین سرفصل های آموزشی، مقالات، آیات قرآن و احادیث مرتبط استخارج و بسته آموزشی طراحی گردید. به منظور اعتبارسنجی، میزان تاب آوری دو گروه از مشارکت کنندگان شامل کنترل و مداخله از طریق یک ابزار پایا و روا مورد ارزیابی قرار گرفته و پس از ارائه بسته آموزشی طراحی شده مجددا تاب آوری گروه کنترل ارزیابی شد.
یافته ها: در مرحله اول سرفصل های جلسات آموزشی به صورت شکرگزاری، دعا، ماهیت بلایا و سختی ها، شفقت و توکل تعیین گردید. یافتهها نشان داد که ارائه بسته آموزشی موجب ارتقا تاب آوری ارائه دهندگان خدمات سلامت در بلایا می گردد.
بحث و نتیجه گیری: مؤثرترین شیوه برای ارتقای پاسخ مناسب به بلایا، ارتقا آمادگی و تاب آوری است. نتایج مطالعه نشان داد که آموزش ارائه دهندگان خدمات سلامت با استفاده از متون دینی موجب ارتقا تاب آوری آنها در شرایط وقوع بلایا می گردد.
روش بررسی: این پژوهش با رویکرد ترکیبی انجام شده و از نوع مطالعه توسعه ای-کاربردی می باشد. در مرحله اول پس از تعیین سرفصل های آموزشی، مقالات، آیات قرآن و احادیث مرتبط استخارج و بسته آموزشی طراحی گردید. به منظور اعتبارسنجی، میزان تاب آوری دو گروه از مشارکت کنندگان شامل کنترل و مداخله از طریق یک ابزار پایا و روا مورد ارزیابی قرار گرفته و پس از ارائه بسته آموزشی طراحی شده مجددا تاب آوری گروه کنترل ارزیابی شد.
یافته ها: در مرحله اول سرفصل های جلسات آموزشی به صورت شکرگزاری، دعا، ماهیت بلایا و سختی ها، شفقت و توکل تعیین گردید. یافتهها نشان داد که ارائه بسته آموزشی موجب ارتقا تاب آوری ارائه دهندگان خدمات سلامت در بلایا می گردد.
بحث و نتیجه گیری: مؤثرترین شیوه برای ارتقای پاسخ مناسب به بلایا، ارتقا آمادگی و تاب آوری است. نتایج مطالعه نشان داد که آموزش ارائه دهندگان خدمات سلامت با استفاده از متون دینی موجب ارتقا تاب آوری آنها در شرایط وقوع بلایا می گردد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فرسودگی شغلی
دریافت: 1403/10/7 | پذیرش: 1404/1/30 | انتشار: 1404/1/30
دریافت: 1403/10/7 | پذیرش: 1404/1/30 | انتشار: 1404/1/30
فهرست منابع
1. Leppold C, Gibbs L, Block K, Reifels L, Quinn P. Public health implications of multiple disaster exposures. The Lancet Public Health. 2022;7(3):e274-e86. [DOI:10.1016/S2468-2667(21)00255-3] [PMID]
2. Seyedin H, Moslehi S, Dowlati M, Ehsanzadeh SJ. Hospital management model for biological hazards: A qualitative content analysis study. Journal of Emergency Management. 2022;20(5):407-22. [DOI:10.5055/jem.0750] [PMID]
3. jonidi jafari a, baba m, dowlati m. Disaster Risk Assessment in Health Centers of Iran University of Medical Sciences in Functional, Non Structural & Structural Components in 2015--2016. Iran Occupational Health Journal. 2018;15(1):76-85.
4. Nomura S, Parsons AJ, Hirabayashi M, Kinoshita R, Liao Y, Hodgson S. Social determinants of mid-to long-term disaster impacts on health: A systematic review. International Journal of Disaster Risk Reduction. 2016;16:53-67. [DOI:10.1016/j.ijdrr.2016.01.013]
5. Seyedin H, Moslehi S, Sakhaei F, Dowlati M. Developing a hospital preparedness checklist to assess the ability to respond to the COVID-19 pandemic. East Mediterr Health J. 2021;27(2):131-41. [DOI:10.26719/2021.27.2.131] [PMID]
6. EM-DAT. Disasters Year in Review 2022. Research on the Epidemiology of Disasters (CRED); 2023.
7. Jafari AJ, Baba M, Dowlati M. Disaster risk assessment in health centers of Iran University of Medical Sciences in functional, non structural & structural components during 2015-2016. Iran Occupational Health. 2018;15(1):76-85.
8. Ostadtaghizadeh A, Ardalan A, Paton D, Jabbari H, Khankeh HR. Community disaster resilience: a systematic review on assessment models and tools. PLoS Curr. 2015;7. [DOI:10.1371/currents.dis.f224ef8efbdfcf1d508dd0de4d8210ed] [PMID] []
9. Cutter SL, Ahearn JA, Amadei B, Crawford P, Eide EA, Galloway GE, et al. Disaster resilience: A national imperative. Environment: Science and Policy for Sustainable Development. 2013;55(2):25-9. [DOI:10.1080/00139157.2013.768076]
10. Keim ME. Building human resilience: the role of public health preparedness and response as an adaptation to climate change. American journal of preventive medicine. 2008;35(5):508-16. [DOI:10.1016/j.amepre.2008.08.022] [PMID]
11. Nations U. UNISDR terminology on disaster risk reduction. United Nations Office for Disaster Risk Reduction, Report. 2009.
12. Alexander DE. Resilience and disaster risk reduction: an etymological journey. Natural hazards and earth system sciences. 2013;13(11):2707-16. [DOI:10.5194/nhess-13-2707-2013]
13. Eisenman DP, Williams MV, Glik D, Long A, Plough AL, Ong M. The public health disaster trust scale: validation of a brief measure. J Public Health Manag Pract. 2012;18(4):E11-8. [DOI:10.1097/PHH.0b013e31823991e8] [PMID]
14. Norris FH, Stevens SP, Pfefferbaum B, Wyche KF, Pfefferbaum RL. Community resilience as a metaphor, theory, set of capacities, and strategy for disaster readiness. Am J Community Psychol. 2008;41(1-2):127-50. [DOI:10.1007/s10464-007-9156-6] [PMID]
15. Paton D, Gregg CE, Houghton BF, Lachman R, Lachman J, Johnston DM, et al. The impact of the 2004 tsunami on coastal Thai communities: assessing adaptive capacity. Disasters. 2008;32(1):106-19. [DOI:10.1111/j.1467-7717.2007.01029.x] [PMID]
16. Varghese SB. Cultural, ethical, and spiritual implications of natural disasters from the survivors' perspective. Crit Care Nurs Clin North Am. 2010;22(4):515-22. [DOI:10.1016/j.ccell.2010.09.005] [PMID]
17. Roberto A, Sellon A, Cherry ST, Hunter-Jones J, Winslow H. Impact of spirituality on resilience and coping during the COVID-19 crisis: A mixed-method approach investigating the impact on women Health Care for Women International. 2020;41(11-12):1313-34. [DOI:10.1080/07399332.2020.1832097] [PMID]
18. Ramsay T, Manderson L. Resilience, Spirituality and Posttraumatic Growth: Reshaping the Effects of Climate Change. In: Weissbecker I, editor. Climate Change and Human Well-Being: Global Challenges and Opportunities. New York, NY: Springer New York; 2011. p. 165-84. [DOI:10.1007/978-1-4419-9742-5_9]
19. Reale A. Acts of God (s): the role of religion in Disaster Risk Reduction. Humanitarian Exchange Magazine. 2010;48(1):1-2.
20. Fahm AO. Islam and disaster management in contemporary times: a psycho-socio-spiritual response. Journal of Religion & Spirituality in Social Work: Social Thought. 2019;38(3):259-80. [DOI:10.1080/15426432.2019.1632246]
21. Gianisa A, Le De L. The role of religious beliefs and practices in disaster: The case study of 2009 earthquake in Padang city, Indonesia. Disaster Prevention and Management. 2018;27(1):74-86. [DOI:10.1108/DPM-10-2017-0238]
22. Harris JI, Thornton S, Engdahl B. The Psychospiritual Impact of Disaster An Overview. Creating spiritual and psychological resilience. 2010:83-93.
23. Aksa FI. Islamic perspectives in disaster: An alternative to changing fatalistic attitudes. Jàmbá: Journal of Disaster Risk Studies. 2020;12(1). [DOI:10.4102/jamba.v12i1.942]
24. Al Eid NA, Arnout BA. Crisis and disaster management in the light of the Islamic approach: COVID‐19 pandemic crisis as a model (a qualitative study using the grounded theory). Journal of Public Affairs. 2020;20(4):e2217. [DOI:10.1002/pa.2217] [PMID] []
25. Ciottone GR, Biddinger PD, Darling RG, Fares S, Keim ME, Molloy MS, et al. Ciottone's disaster medicine: Elsevier Health Sciences; 2015.
26. Koenig KL, Schultz CH. Koenig and Schultz's disaster medicine: comprehensive principles and practices: Cambridge University Press; 2009. [DOI:10.1017/CBO9780511902482]
27. Ardalan A, Rajaei MH, Masoumi G, Azin A, Zonoobi V, Sarvar M, et al. 2012-2025 roadmap of IR Iran's disaster health management. PLoS currents. 2012;4. [DOI:10.1371/4f93005fbcb34] [PMID] []
28. Nakhaei M, Tabiee S, Saadatjou SA, SabzehKar F. The effect of educational intervention on nurses' preparedness in emergencies and disasters. Journal of Birjand University of Medical Sciences. 2019;26(3):237-48.
29. Margareta W, editor International Strategy for Disaster Risk Reduction. Sendai Framework for Disaster Risk Reduction 2015-2030. 3th World Conference on Disaster Risk Reduction; 2015; Sendai, Japan UNISDR.
30. Abbasabadi-Arab M, Khankeh HR, Mosadeghrad AM. Disaster risk management in the Iranian hospitals: challenges and solutions. Journal of military medicine. 2022;24(3):1150-65.
31. Bowman SL, Roysircar G. Training and practice in trauma, catastrophes, and disaster counseling. The Counseling Psychologist. 2011;39(8):1160-81. [DOI:10.1177/0011000010397934]
32. Whittaker J, McLennan B, Handmer J. A review of informal volunteerism in emergencies and disasters: Definition, opportunities and challenges. International journal of disaster risk reduction. 2015;13:358-68. [DOI:10.1016/j.ijdrr.2015.07.010]
33. Walsh L, Subbarao I, Gebbie K, Schor KW, Lyznicki J, Strauss-Riggs K, et al. Core competencies for disaster medicine and public health. Disaster medicine and public health preparedness. 2012;6(1):44-52. [DOI:10.1001/dmp.2012.4] [PMID]
34. Mousavi M, Shamspour N. Public Education in Response to Natural Disasters. Iran Helal Institute of Applied Science & Technology. Pp; 2009.
35. Sadeghi L, Abili K, Mortazavi M. The evaluation of the quality of educational services from the students' point of view based on the servqual model. Journal of Economic & Management Perspectives. 2017;11(3):600-9.
36. Cutter SL, Burton CG, Emrich CT. Disaster resilience indicators for benchmarking baseline conditions. Journal of homeland security and emergency management. 2010;7(1). [DOI:10.2202/1547-7355.1732]
37. Sheikhrabori A, Peyrovi H, Khankeh H, Kolivand P. Influential factors of healthcare provider resilience in disasters: A thematic analysis. Journal of Acute Disease. 2022;11(1):12-7. [DOI:10.4103/2221-6189.336576]
38. Cheema AR. Exploring the role of the mosque in dealing with disasters: a case study of the 2005 earthquake in Pakistan: a dissertation presented in fulfilment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy in Development Studies at Massey University, New Zealand: Massey University; 2012.
39. Nasehi AA, Imani M. Investigation of the Needed Religious Commandments in the Natural Unexpected Disasters. Quarterly Scientific Journal of Rescue and Relief. 2010;2(2):0-.
40. Ghodsi H, Sohrabizadeh S, Jazani RK, Kavousi A. Development and validation of the humanitarian aid workers resilience scale (HAWRS). Medical Journal of the Islamic Republic of Iran. 2019;33:155. [DOI:10.47176/mjiri.33.155] [PMID] []
41. Isa Morad A, Nafar Z, Fatemi F-S. Spirtual Health and its Role in Preparation of a Model for Prevention, Intervention and CrisesManagement. Iranian Journal of Culture and Health Promotion. 2021;5(1):97-107.
42. Tabatabaeinia, S.R & Alavi Vafa, H. (2022) A Comprehensive Management of Incidents, Disasters, and Crises, Focusing on the Four Dimensions of Human Existence. Crisis Management and Emergency Situations, 14(2), 43-61. .
43. Dehghani, F., Mustafaei, M. Re-examination of the active interaction between God and man in the face of disasters and its role in spiritual health. Quran and Medicine, 2020; 5(1): 128-137.
44. Shojaee AA, Faramarz Gharamaleki A. Ethics in rescuing criminals: philosophical and religious perspectives. Iranian Journal of Medical Ethics and History of Medicine. 2009;2(4):29-36.
45. Asadzandi M, Zoheiri M, Akbariqomi M, Masuodi OA. The Role of Spiritual Communication in Management of Health Services during the Biological Crisis of COVID-19. Journal of Military Medicine. 2022;24(5):1279-86.
46. Maghsoudi J, poorkhaghan n, yadegarfar g, ghezelbash s. The effect of a gratitude program on job stress & burnout in Esfahan prehospital technicians. Iran Occupational Health Journal. 2020;17(1):208-18.
47. Nilsson H. Spiritual self-care management for nursing professionals: A holistic approach. Journal of Holistic Nursing. 2022;40(1):64-73. [DOI:10.1177/08980101211034341] [PMID] []
48. Vasconcelos AF. The effects of prayer on organizational life: A phenomenological study. Journal of management & organization. 2010;16(3):369-81. [DOI:10.5172/jmo.16.3.369]
49. Fayyaz F, Okhovvat AR, Jafari M, Aliakbarzadeh H, Bagheri S. The Role of Prayer Based on the Quran and Narrations in Promoting Physical and Psychological Health; with an Emphasis on the Covid-19 Crisis. Journal of Pizhūhish dar dīn va Salāmat (ie, Research on Religion & Health). 2022;8(SI):129-47.
50. Miri M, Abdorrazzagh nezhad M, HajiAbadi M, Soorgi Z, Qasemi K. Relationship between depression and level of reliance on God in Birjand university students. Journals of Birjand University of Medical Sciences. 2007;14(4):9-15.
51. Mohamad Alinejad Omran R. The Effects of Reliance on Inner Peace, Based on the Holy Quran and Religious Narration. Islamic lifestyle with a focus on health. 2020;4(4):72-7.
52. Badri J, Arani R, Momeni N. Analyzing the effectiveness of the Quranic concept of trust in spiritual health in explaining the educational teachings of the seventh prayer of Sahifa Sajjadiyyah. Journal of Islam and Educational Research. 2022;2(28):93.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
