دوره 19، شماره 1 - ( 1401 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 52-39 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: IR.GUMS.REC.1397.036

XML English Abstract Print


مرکز تحقیقات ترومای جاده ای گیلان ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان ، رشت ، ایران ، jvatani@gmail.com
چکیده:   (701 مشاهده)
زمینه و هدف: حوادث (رانندگی و  شغلی) برای جامعه، سازمان و همچنین اشخاص ضایعات فراوانی به بار آورده و هزینه‌های مربوطه ضمن تاثیر سوء بر شاخص های اقتصادی در سطح ملی و سطح خانوار، مانعی در راستای تحقق اهداف از پیش تعیین شده محسوب می شود. مطالعه حاضر عوامل رفتاری مرتبط با حادثه‌پذیری را در رانندگان خوروهای سواری بررسی نمود و از این رهگذر یک شاخص ممیز و پایا جهت شناسایی رانندگان در معرض خطر ارائه داد. 
مواد و روش­ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مورد-شاهدی باهدف پیش‌بینی عضویت گروهی (رانندگان حادثه پذیر) و تدوین معادله تشخیصی به منظور معرفی شاخص رفتاریِ حادثه پذیری رانندگان طراحی شده است. کسب اطلاعات توسط پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه استاندارد رفتار رانندگی منچستر که برای جامعه ایرانی اعتباریابی شده است، انجام شد. داده‌های تحت نرم افزار SPSS V20 با روش‌های تحلیل واریانس تک و چند متغیری و همچنین تحلیل تمایزات دو گروهی پردازش شد.
یافته ها: همانطور که نتایج نشان می‌دهد، اثر اصلی سابقه تصادف پس از کنترل متغیر مخدوش‌کننده سن، تاثیر معنی‌داری بر نمرات زیرمقیاس‌های اشتباهات، لغزش‌ها و تخلفات عمدی داشته است که باتوجه به میانگین این گروه‌ها رانندگان با سابقه تصادف در مقابل گروه بدون تصادف سطوح بالاتری از اشتباهات، لغزش‌ها و تخلفات عمدی را از خود نشان داده‌اند.
نتیجه­ گیری: دو گروه رانندگان با و بدون سابقه تصادف از نظر ارتکاب به تخلفات سهوی (انجام اعمال غیرقانونی غیرخشونت آمیز) در یک سطح قرار دارند. مطابق با مجذورهای سهمی اتا[1] (ή 2) می‌توان گفت بین یک تا هشت درصد از تفاوت‌های مشاهده شده در دو گروه رانندگان ناشی از تاثیر سابقه تصادف است.
شماره‌ی مقاله: 3
متن کامل [PDF 750 kb]   (247 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی
دریافت: 1400/4/14 | پذیرش: 1400/9/16 | انتشار: 1400/11/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.