Ethics code: IR.TUMS.NIHR.REC.1403.034
محمد غلام نژاد 
، نظام آرمند ، بیتا نصیری ، حیدر حسین زاده ، مهشید نعمایی ، مریم حسینی ، مصطفی کمالی زاده ، جعفر جعفری ، لیلا غمخوار*
، نظام آرمند ، بیتا نصیری ، حیدر حسین زاده ، مهشید نعمایی ، مریم حسینی ، مصطفی کمالی زاده ، جعفر جعفری ، لیلا غمخوار*
مرکز ملی تحقیقات بیمه سلامت ، lghamkhar@yahoo.com
چکیده: (163 مشاهده)
مقدمه: تخصیص بهینه منابع انسانی و زمانبندی مؤثر در سازمانهای اجرایی، از چالشهای عمده مدیریتی است. اجرای زمانسنجی میتواند با سنجش دقیق فعالیتها، کارایی و توزیع منابع را بهبود بخشد. هدف این پژوهش ارزیابی زمانسنجی فرآیندهای کاری در اداره کل بیمه سلامت استان تهران و برآورد تعداد نیروی انسانی موردنیاز در واحدهای فنی بود.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی–تحلیلی بهصورت مقطعی طی ۴۴ روز کاری (اوایل شهریور تا اوایل آبان ۱۴۰۳) در چهار اداره فنی انجام شد. مدت زمان فعالیتها از طریق مشاهده مستقیم، کرونومتر و مصاحبه با کارکنان ثبت گردید. برای هر فعالیت، سه برآورد زمانی خوشبینانه، محتمل و بدبینانه استخراج و زمان موردانتظار با فرمول پرت محاسبه شد. سپس با افزودن ضریب ۸ درصدی استراحت، زمان استاندارد حاصل و به واحدهای کاری دهدقیقهای تبدیل گردید. مجموع واحدهای کاری ماهانه هر اداره بر ظرفیت موظفی هر کارمند (۱۰۵۶ واحد در ماه) تقسیم شد تا تعداد نیروی موردنیاز تعیین شود.
یافته ها: اداره رسیدگی به صورتحساب بیمارستانها با ۵۴/۷ درصد از کل واحدهای کاری، بیشترین بار کاری را داشت و بیشترین کمبود نیرو (۱۳ نفر) در آن دیده شد. سایر ادارات رسیدگی به اسناد سرپایی، نظارت و ارزشیابی، و نظام ارجاع نیز بهترتیب ۳/۵، ۶ و ۲/۴ نفر کسری نیرو داشتند.
بحث و نتیجهگیری: وزن بالای فعالیتها در اداره رسیدگی به صورتحساب بیمارستانها خطر فرسودگی شغلی و افت بهرهوری را افزایش میدهد. بازنگری ساختار سازمانی، توزیع مجدد وظایف، جذب نیروی مکمل و تسریع دیجیتالیسازی فرآیندها راهکارهای کلیدی برای بهبود کارایی، ارتقای کیفیت خدمات و پیشگیری از فرسودگی کارکنان بهشمار میروند.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی–تحلیلی بهصورت مقطعی طی ۴۴ روز کاری (اوایل شهریور تا اوایل آبان ۱۴۰۳) در چهار اداره فنی انجام شد. مدت زمان فعالیتها از طریق مشاهده مستقیم، کرونومتر و مصاحبه با کارکنان ثبت گردید. برای هر فعالیت، سه برآورد زمانی خوشبینانه، محتمل و بدبینانه استخراج و زمان موردانتظار با فرمول پرت محاسبه شد. سپس با افزودن ضریب ۸ درصدی استراحت، زمان استاندارد حاصل و به واحدهای کاری دهدقیقهای تبدیل گردید. مجموع واحدهای کاری ماهانه هر اداره بر ظرفیت موظفی هر کارمند (۱۰۵۶ واحد در ماه) تقسیم شد تا تعداد نیروی موردنیاز تعیین شود.
یافته ها: اداره رسیدگی به صورتحساب بیمارستانها با ۵۴/۷ درصد از کل واحدهای کاری، بیشترین بار کاری را داشت و بیشترین کمبود نیرو (۱۳ نفر) در آن دیده شد. سایر ادارات رسیدگی به اسناد سرپایی، نظارت و ارزشیابی، و نظام ارجاع نیز بهترتیب ۳/۵، ۶ و ۲/۴ نفر کسری نیرو داشتند.
بحث و نتیجهگیری: وزن بالای فعالیتها در اداره رسیدگی به صورتحساب بیمارستانها خطر فرسودگی شغلی و افت بهرهوری را افزایش میدهد. بازنگری ساختار سازمانی، توزیع مجدد وظایف، جذب نیروی مکمل و تسریع دیجیتالیسازی فرآیندها راهکارهای کلیدی برای بهبود کارایی، ارتقای کیفیت خدمات و پیشگیری از فرسودگی کارکنان بهشمار میروند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
