دوره 22، شماره 1 - ( 1404 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 375-362 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.JUMS.REC.1400.100
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
tavakol N, hojat M, tavakol M. Investigating the effect of interventions based on participatory action research on reducing hospital staff burnout during COVID-19. ioh 2025; 22 (1) :362-375
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3719-fa.html
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-3719-fa.html
توکل ناهید، حجت محسن، توکل مجید. بررسی تاثیر مداخلات بر اساس اقدام پژوهشی مشارکتی بر کاهش فرسودگی شغلی کارکنان بیمارستان در طول کووید-19. سلامت كار ايران. 1404; 22 (1) :362-375
ناهید توکل 
، محسن حجت* ، مجید توکل
، محسن حجت* ، مجید توکل
دانشگاه علوم پزشکی جهرم ، mohsenhojat.mh@gmail.com
چکیده: (261 مشاهده)
زمینه و هدف:
کارکنان درمان در دوران کووید-19 به علت مراقبت از بیماران مبتلا شده، در معرض آسیبهای جسمی و روحی بسیاری قرار گرفتند. این آسیب ها زمینه ایجاد فرسودگی شغلی را در این افراد فراهم کرد. در این شرایط بهترین اقدام برای پیش بینی، پیشگیری و درمان مشکلات، تحقیق و مداخله همزمان است. بنابراین این مطالعه با هدف کاهش فرسودگی شغلی در کارکنان درمانی به روش افدام پژوهی مشارکتی صورت پذیرفت.
روش کار:
این مطالعه اقدام پژوهی مشارکتی بر اساس مدل کمیس و مک تاگارت (ارزیابی، برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی) از سال 2020 تا 2021 انجام شد. تعداد 164 شرکت کننده به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. همه شرکتکنندگان در تماس مستقیم با بیماران کووید-19 بودند. برای جمعآوری دادهها از روشهای کیفی (تحلیل محتوای قراردادی) و کمی (فرسودگی شغلی ماسلچ) استفاده شد. یادداشت های میدانی، مشاهده مشارکتی، 14 مصاحبه نیمه ساختاریافته و 4 بحث گروهی متمرکز انجام شد. جهت تحلیل کیفی از MAXQDA نسخه 10 استفاده شد. برای مقایسه میانگین فرسودگی شغلی قبل و بعد از مداخله از آزمون تی زوجی و نرم افزار SPSS 21 استفاده شد (05/0=p).
یافته ها:
میانگین سنی مشارکت کنندگان 9/6 ± 36/30 سال ومیانگین سابقه کار 71/2 ± 75/6 سال بود. 79.27 درصد زن و 73.17 درصد متاهل بودند. به طور کلی، 323 کد اولیه، 15 زیرطبقه، 5 طبقه (هویت آسیب دیده، استرس نهادینه شده، جامعه منتظر، نیازهای ضروری و ترس) و 2 حیطه (نیازهای روانی، نیازهای امنیتی) در مرحله ارزیابی استخراج گردید. 28 اقدام در 8 بعد به عنوان برنامه نهایی و خروجی مطالعه مورد تایید شرکت کنندگان قرار گرفت آزمون تی زوجی تفاوت معناداری را در خستگی عاطفی (004/0=P)، مسخ شخصیت (037/0=P) و موفقیت فردی (016/0=P) قبل و بعد از اقدام نشان داد.
نتیجهگیری: این مطالعه با رویکرد مشارکتی، فرسودگی شغلی کارکنان درمانی را کاهش داد و نشان داد که آموزش مستمر و حمایت نهادی میتواند در توانمندسازی پرسنل و کاهش فرسودگی شغلی مؤثر باشد.
واژههای کلیدی: فرسودگی شغلی، کووید-19، پرستار، اقدام پژوهی مشارکتی، ایران
کارکنان درمان در دوران کووید-19 به علت مراقبت از بیماران مبتلا شده، در معرض آسیبهای جسمی و روحی بسیاری قرار گرفتند. این آسیب ها زمینه ایجاد فرسودگی شغلی را در این افراد فراهم کرد. در این شرایط بهترین اقدام برای پیش بینی، پیشگیری و درمان مشکلات، تحقیق و مداخله همزمان است. بنابراین این مطالعه با هدف کاهش فرسودگی شغلی در کارکنان درمانی به روش افدام پژوهی مشارکتی صورت پذیرفت.
روش کار:
این مطالعه اقدام پژوهی مشارکتی بر اساس مدل کمیس و مک تاگارت (ارزیابی، برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی) از سال 2020 تا 2021 انجام شد. تعداد 164 شرکت کننده به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. همه شرکتکنندگان در تماس مستقیم با بیماران کووید-19 بودند. برای جمعآوری دادهها از روشهای کیفی (تحلیل محتوای قراردادی) و کمی (فرسودگی شغلی ماسلچ) استفاده شد. یادداشت های میدانی، مشاهده مشارکتی، 14 مصاحبه نیمه ساختاریافته و 4 بحث گروهی متمرکز انجام شد. جهت تحلیل کیفی از MAXQDA نسخه 10 استفاده شد. برای مقایسه میانگین فرسودگی شغلی قبل و بعد از مداخله از آزمون تی زوجی و نرم افزار SPSS 21 استفاده شد (05/0=p).
یافته ها:
میانگین سنی مشارکت کنندگان 9/6 ± 36/30 سال ومیانگین سابقه کار 71/2 ± 75/6 سال بود. 79.27 درصد زن و 73.17 درصد متاهل بودند. به طور کلی، 323 کد اولیه، 15 زیرطبقه، 5 طبقه (هویت آسیب دیده، استرس نهادینه شده، جامعه منتظر، نیازهای ضروری و ترس) و 2 حیطه (نیازهای روانی، نیازهای امنیتی) در مرحله ارزیابی استخراج گردید. 28 اقدام در 8 بعد به عنوان برنامه نهایی و خروجی مطالعه مورد تایید شرکت کنندگان قرار گرفت آزمون تی زوجی تفاوت معناداری را در خستگی عاطفی (004/0=P)، مسخ شخصیت (037/0=P) و موفقیت فردی (016/0=P) قبل و بعد از اقدام نشان داد.
نتیجهگیری: این مطالعه با رویکرد مشارکتی، فرسودگی شغلی کارکنان درمانی را کاهش داد و نشان داد که آموزش مستمر و حمایت نهادی میتواند در توانمندسازی پرسنل و کاهش فرسودگی شغلی مؤثر باشد.
واژههای کلیدی: فرسودگی شغلی، کووید-19، پرستار، اقدام پژوهی مشارکتی، ایران
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فرسودگی شغلی
دریافت: 1403/11/14 | پذیرش: 1404/7/7 | انتشار: 1404/1/10
دریافت: 1403/11/14 | پذیرش: 1404/7/7 | انتشار: 1404/1/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
