دوره 16، شماره 1 - ( 2-1398 )                   جلد 16 شماره 1 صفحات 13-22 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini S A, Bagheri A, Izadi M, Salehi O, Farkhaie F. The Effect of Eight Weeks of Training and Two Weeks of Detraining in Office on Vaspin and Glycemic Indices of Male Staff . ioh. 2019; 16 (1) :13-22
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-2180-fa.html
حسینی سیدعلی، باقری عمار، ایزدی ملیحه، صالحی امیدرضا، فرخایی . اثر هشت هفته تمرین و دو هفته بی تمرینی در محیط کار بر واسپین و شاخص های قندی مردان کارمند. سلامت كار ايران. 1398; 16 (1) :13-22

URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-2180-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی ، alihoseini_57@yahoo.com
چکیده:   (1418 مشاهده)
زمینه و هدف: واسپین از خانواده آدیپوکین هاست که با عوامل خطرساز سوخت و سازی ارتباط دارد و غلظت گردش خونی آن با جنسیت، درصد چربی بدن، گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین نیز ارتباط دارد. امروزه با ماشینی شدن جوامع، شیوه زندگی بیشتر مردم به سوی بی تحرکی و کم تحرکی پیش می رود. در همین راستا گزارش شده است که فعالیت های ورزشی اثرات سودمندی بر بهبود شاخص های قندی دارند. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین و دو هفته بی تمرینی در محیط کار بر واسپین و شاخص های قندی مردان کارمند بود.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی واز نوع کاربردی از یک طرح دو گروهی پیش آزمون پس آزمون با اندازه­گیری تکراری همراه با گروه کنترل استفاده شد. جهت اجرای تحقیق حاضر در ابتدا اطلاعیه ای در سطح دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس نصب شد و از تمامی افراد داوطلب جهت شرکت در مطالعه حاضر دعوت به عمل آمد. در طی جلسه­ای برای تمامی افراد داوطلب شیوه اجرای تحقیق، آسیب­های احتمامی و مزایای سلامتی شرکت در مطالعه حاضر توضیح داده شد. از معیار های ورود به مطالعه حاضر می توان به عدم اعتیاد به مواد مخدر، عدم ابتلا به بیماری های خاص از قبیل فشار خون، دیابت و بیماری های قلبی- عروقی، عدم نقص عضو جسمانی و توانایی اجرای تمرینات تا پایان دوره تحقیق، اشاره نمود. 22 نفر از کارمندان مرد غیر فعال دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس انتخاب و بر اساس توان هوازی به دو گروه 11 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. در ادامه 48 ساعت بعد تمامی آزمودنی­ها ساعت هشت صبح به صورت ناشتا در آزمایشگاه حضور داشتند و از تمامی آنها هفت سی­سی خون به صورت ناشتا گرفته شد. سپس گروه تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره­ای روی نوارگردان دویدند. از گروه کنترل خواسته شد که در این مدت فقط فعالیت­های روزانه خود را انجام دهند. پس از هشت هفته از آزمودنی­های گروه تجربی و کنترل در ساعت هشت صبح به صورت ناشتا مشابه با پیش آزمون خونگیری به عمل آمد. سپس گروه تجربی به مدت دو هفته تمرینات خود را قطع نمودند. پس از دو هفته بی­تمرینی مجدداً از هر دو گروه تجربی و کنترل در حالت ناشتا خونگیری به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل یافته­های تحقیق از آزمون­های آماری کالموگروف- اسمیرنوف، تحلیل واریانس با اندازه­گیری­های تکراری و t مستقل استفاده شد (05/0 =α).
یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری نتایج نشان داد که تفاوت معنی در تغییرات سطوح واسپین (50/0=p)، گلوکز ناشتا (85/0=p)، انسولین (95/0=p) و مقاومت به انسولین (65/0=p) در پیش آزمون، پس آزمون اول و پس آزمون دوم در گروه­های تجربی و کنترل وجود ندارد.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر نتیجه گیری می شود هشت هفته تمرین هوازی و دو هفته بی تمرین اثر معنی داری بر سطوح واسپین و شاخص های قندی مردان کارمند ندارد.
واژه‌های کلیدی: تمرین، واسپین، شاخص های قندی، کارمند
متن کامل [PDF 571 kb]   (123 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عوامل فیزیکی محیط کار
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۰/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۸/۳/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سلامت کار ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Iran Occupational Health

Designed & Developed by : Yektaweb