دوره 7، شماره 3 - ( پاییز 1389 )                   جلد 7 شماره 3 صفحات 37-47 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

S.Naeini H, Jafari H, Salehi E, Mirlouhi Falavarjani A. Child safety in parks' playgrounds (a case study in Tehran’s sub-district parks). ioh. 2010; 7 (3) :37-47
URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-322-fa.html
صادقی نایینی حسن، جعفری حمید رضا، صالحی اسماعیل، میرلوحی امیر حسین. ایمنی کودکان در زمین های بازی پارک های شهری (مورد خاص: پارک های محلی – ناحیه ایی تهران). سلامت كار ايران. 1389; 7 (3) :37-47

URL: http://ioh.iums.ac.ir/article-1-322-fa.html


، naeini@iust.ac.ir
چکیده:   (12534 مشاهده)

  زمینه و هدف : ایمنی مفهومی کمپلکسی است که می‌تواند حیطه ها ی متنوعی را در برگیرد و محدود به محیط‌های صنعتی نبوده بلکه محیط‌های عمومی و فضاهای شهری را مثل پارک‌ها و محوطه‌های بازی پارکی را نیز تحت پوشش قرار می‌دهد. پارک‌ها، محل بازی و فعالیت کودکان است از این رو ایمن سازی این محیط‌ها که به نوعی یک محیط کار اجتماعی محسوب می‌شوند از الزامات برنامه‌ریزی‌های محیطی است. از ژانویه سال 1990 تا اگوست 2000، کمیسیون ایمنی محصولات امریکا 147 گزارش فوت بچه‌های زیر 15 سال را در ارتباط با وسایل زمین‌های بازی دریافت نمود. از طرفی اعلام شده که در هر 5/2 دقیقه، یک کودک در زمین‌های بازی دچار آسیب می‌شود. در این مطالعه بررسی ایمنی زمین‌های بازی پارکی مد نظر بوده است.

  روش بررسی : در این تحقیق موردی، که براساس روش تحقیق علمی شکل گرفته مبتنی بر روش توصیفی-تحلیلی( Cross-Sectional ) و اکتشافی بوده و با رویکرد قیاسی( Deductive ) مدون شده است، نمونه‌هایی از پارک‌های محلی-ناحیه ایی شهر تهران مورد بررسی قرار گرفته است. در این بررسی 160 نفر از اولیا کودکان به عنوان نمونه‌های ئاوطلب مورد پرسشگری قرار گرفتند. بررسی ایمنی محیطی و تجهیزاتی نیز از طریق مشاهدات کارشناسی به انجام رسید.

  یافته‌ها : این بررسی نشان داد که بیش از 68 ٪ وسایل بازی پارکی می‌تواند مخاطرات و آسیب‌هایی را برای کودکان به همراه داشته باشد. عدم مراقبت و نگهداری تجهیزات پارکی باعث شده که مخاطرات ناشی از حرکت، دویدن و راه رفتن بر روی کفپوش‌های نصب شده در محوطه‌های بازی، وجود داشته باشد. آنالیز‌های آماری نشان داده که در ( 78) درصد موارد، مشکلات ایمنی باعث نگرانی مادران از بازی کودکانشان در پارک‌ها شده است. آنالیز ایمنی تاب و سرسره در نمونه‌های مورد ارزیابی نشان داد که در بیش از 89% موارد ساختار فنی وسایل، پتانسیل بروز صدمه را به طور قابل ملاحظه‌ای خواهد شد. آنالیز آماری داده‌ها نشان داده که بین منطقه شهری و مدت ماندن افراد در پارک در روزهای معمول هفته اختلاف معنی داری وجود ندارد ولیکن در خصوص روزهای تعطیل هفته اختلاف، ثبت گردید. این مطالعه نیز نشان داده که انواع وسایل بازی در مدت ماندن افراد در پارک اثر گذار است.

  نتیجه‌گیری : بی‌تردید تمهیدات ایمنی، بهداشت و محیط زیست برای پارک‌ها از الزاماتی است که برای شهرداری‌ها مهم می‌باشد. ایمن‌سازی پارک‌ها میسر نخواهد شد مگر با اجرای مدیریت یکپارچه‌ی سه عامل یاد شده و این بدان مفهوم است که پیاده سازی الگوی HSE-MS راهکاری موفقیت آمیز می‌تواند قلمداد گردد. برای ارتقا سطح ایمنی محوطه‌های بازی در پارک‌ها می‌بایست از استانداردهای کمیسیون ایمنی محصولات امریکا ( CPSC ) و یا استانداردهای اروپایی EN 1176 و EN1177 بهره گرفت. تدوین استانداردهای آنتروپومتریک برای کودکان نیز از راهکارهای مهم تلقی می‌شود.

 

واژه‌های کلیدی: وسایل بازی، پارک، ایمنی، کودک
متن کامل [PDF 377 kb]   (4304 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: میکرو ارگونومی
دریافت: ۱۳۸۹/۶/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سلامت کار ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Iran Occupational Health

Designed & Developed by : Yektaweb