Ethics code: 0

XML English Abstract Print


دانشگاه اراک ، a-zahedimoghadam@araku.ac.ir
چکیده:   (7 مشاهده)
زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است.
روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعه­آماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونه­گیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیار­های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد.
یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است.
نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند.
زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است.
روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعه­آماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونه­گیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیار­های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد.
یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است.
نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند.
زمینه و هدف: سرمایه‌ اجتماعی‌ حاصل‌ ارتباطات بین‌فردی مبتنی‌بر اعتماد و اخلاق است‌ که‌ منجربه‌ توسعه‌ مهارت‌های اجتماعی‌ و دیدگاه راهبردی در تعاملات دوجانبه‌ می‌شود و به‌ بالندگی‌ فردی و تحقق‌ کمال انسانی‌ کمک‌ می‌کند. هدف پژوهش بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر عارضه‌های شغلی شامل استرس، فرسودگی و میل‌به‌خروج پرستاران است.
روش بررسی: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است. قلمرو زمانی بهاروتابستان 1404 است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ازروش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده شد. جامعه­آماری، پرستاران بیمارستان‌های استان مرکزی هستند که 213 پرستار به‌روش نمونه­گیری تصادفی ساده، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد. پایایی پرسش‌نامه براساس معیار­های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق معیارهای بارعاملی و شاخص AVE تأیید شد.
یافته‌ها: سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با استرس دارد و بعد رابطه‌ای با ضریب 0.541 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. سرمایه اجتماعی رابطه معکوس و معناداری با فرسودگی و میل‌به‌خروج دارد. استرس رابطه مستقیم و معناداری با فرسودگی دارد و بعد ازدیاد نقش با ضریب 0.571 دارای بیشترین تأثیرگذاری است. فرسودگی رابطه مستقیم و معناداری با میل‌به‌خروج دارد و بعد احساس موفقیت اندک با ضریب 0.549 دارای بیشترین تأثیرگذاری است.
نتیجه‌گیری: مدیران مراکز درمانی می‌توانند با تبیین اهداف مشترک، تشویق و حمایت‌از شبکه روابط معقول در بیمارستان‌ها، ایجاد فضای مبتنی‌بر اعتماد، احترام متقابل و حمایت اجتماعی در محیط کار، توجه‌به عوامل انگیزشی و نظام‌های تشویقی منصفانه، طراحی ساختارهای ارتباطی مانند تیم‌های کاری بین‌بخشی، کمیته‌های مشارکتی و شبکه‌های حرفه‌ای پرستاری، سرمایه اجتماعی پرستاری را تقویت کنند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فرسودگی شغلی
دریافت: 1404/10/30 | پذیرش: 1405/3/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سلامت کار ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Iran Occupational Health

Designed & Developed by : Yektaweb